OH CAPTAIN...MY CAPTAIN...

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

«Ο Ρόμπιν Ουίλιαμς πέθανε στα 63 του χρόνια. Αυτοκτονία λένε οι πρώτες αναφορές. Η μακάβρια είδηση θα κυριαρχήσει με τον γνώριμο τίτλο «Νεκρός σούπερ σταρ του Χόλιγουντ»,κλπ. Ετσι πάει…  Οχι δεν κατακρίνω, ήταν τεράστιο όνομα, ναι, το ξέρουμε και το αποδεχόμαστε ότι έτσι πάει, επιτρέψτε μου όμως να μείνω στο ότι ήταν και τεράστιος ηθοποιός, τεράστια φιγούρα που από την αρχή μέχρι το – όχι και τόσο αναπάντεχο τελικά-  τέλος του, ακολούθησε την «καταραμένη» πορεία αυτών των «μεγάλων» που αφήνουν το σημάδι τους και που τελικά δεν καταφέρνουν οι ίδιοι να το αντέξουν.»


«Ο Ρόμπιν Ουίλιαμς θα είναι για πάντα ο Κάπταιν ενός «Κύκλου Χαμένων Ποιητών» που μας ενέπνευσε να seize the day, να γραπώνουμε τις ευκαιρίες που μας δίνονται, να προσπερνάμε το bullying μιας εποχής που δεν είχε καν προσδιοριστεί το κάθε μορφής bullying, να κάνουμε τις ζωές μας extraordinary. Και μετά ήταν ο Πίτερ Μπάνινγκ στον «Κάπταιν Χουκ», και μετά η υπέροχη «Κυρία Ντάπτφάιρ», και μετά ο οδηγός μας στο «Τζουμάντζι». Ο Ρόμπιν Ουίλιαμς ήταν ο Πίτερ Παν μας γιατί ότι και να έκανε αρνούνταν να μεγαλώσει. Πρωταγωνίστησε σε πολλές διακεκριμένες ταινίες , δραματικές, κοινωνικές, κωμικές, θρίλερ, δάνεισε τη φωνή του σε υπέροχα animation, αλλά είτε το θέλησε είτε όχι- αυτό το ήξερε μόνο ο ίδιος, ίσως και οι ατζέντηδές του- οι πιο εμβληματικοί του ρόλοι ήταν αυτοί για το παιδί που κρύβουμε όλοι μέσα μας, για το παιδί που αρνείται να μεγαλώσει γιατί έχει πολύ μεγαλύτερη αντίληψη γι’ αυτό που το περιμένει, από οποιονδήποτε συνειδητοποιημένο ενήλικα.»
Πηγή:Βάλια Μπουγιουκλή

Blog Widget by LinkWithin

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου