Η Διεθνής Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) και η Παγκόσμια Οργάνωση
Υγείας (WHO) έχουν
καθιερώσει από το έτος 1991 την 14η Νοεμβρίου ως "Παγκόσμια Ημέρα κατά του
Σακχαρώδη Διαβήτη". Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα βρίσκει έναν στους δέκα
Έλληνες πολίτες, ήτοι ένα εκατομμύριο άτομα, να πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη,
ενώ σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία στο 25% των ελληνικών νοικοκυριών υπάρχει
ένα άτομο με Σακχαρώδη Διαβήτη. Την ίδια στιγμή στοιχεία από Υπηρεσίες Υγείας
και Πρόνοιας σε όλη την Ελλάδα αποδεικνύουν τη συνεχιζόμενη
δραματική αύξηση του αριθμού ατόμων που εμφανίζουν Σ.Δ., πάθηση, η οποία έχει
σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των πασχόντων και συνακόλουθα στην
κοινωνία και την οικονομία.
Απέναντι στην αλματώδη αύξηση των πασχόντων, η
οποία έχει ήδη ξεπεράσει κάθε πιθανή πρόβλεψη, οι υπηρεσίες για την υγεία, την
πρόληψη, την κοινωνική φροντίδα ηλικιωμένων και την
υποστήριξη των ευπαθών κοινωνικών ομάδων δεν επαρκούν ούτε για τη στοιχειώδη
κάλυψη των πιο βασικών αναγκών.
Η Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ. διαπιστώνει εδώ και δεκαετίες και με συγκεκριμένες
παρεμβάσεις, προσπαθεί να αναχαιτίσει τόσο την έλλειψη μιας ολοκληρωμένης
κοινωνικής στρατηγικής όσο και την εμμονή των κυβερνήσεων σε μια ρητορική και
ευκαιριακή «αντιμετώπιση» των προβλημάτων που αφορούν τον σακχαρωδιαβητικό
πληθυσμό.
Σήμερα οι πάσχοντες από Σακχαρώδη Διαβήτη βρίσκονται σε έσχατο σημείο και
συμπληρώνονται πληθυσμιακά από ανασφάλιστα άτομα, θύματα της οικονομικής κρίσης
και της ανεργίας, που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της πάθησής
τους
“Σήμερα είμαστε μάρτυρες
ενός φαινομένου, όπου αντί το κράτος να παρέχει προστασία απέναντι στην
ασθένεια και τα επακόλουθά της, οι πολίτες έχουν αφεθεί στην τύχη τους.
Και ενώ στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο υλοποιούνται δράσεις για την αντιμετώπιση των
ως άνω προβλημάτων, στη χώρα μας τα εθνικά σχέδια για την καταπολέμηση
της μάστιγας του Σακχαρώδη Διαβήτη σχεδιάζονται χωρίς καμία ουσιαστική
διαβούλευση, αλλά και χωρίς την ενεργή συμμετοχή των πασχόντων.”
Η Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ., σε όλα τα χρόνια της παρουσίας της στον Ελληνικό
χώρο, προσπαθεί να ακουστεί η φωνή των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη μέσα από τις
εκπαιδευτικές - προληπτικές ημερίδες, τα Πανελλήνια Συνέδρια που
πραγματοποιούνταν κάθε φορά σε διαφορετική πόλη με στόχο την ενημέρωση όλο και
περισσότερων πολιτών, τα τελευταία τέσσερα χρόνια με την πρωτότυπη σε
πανευρωπαϊκό επίπεδο εκδήλωση «Διαβητικό» Χωριό, καθώς και με τις άμεσες
παρεμβάσεις τις σε όλα τα ζητήματα που αφορούν τους ανθρώπους με σακχαρώδη
διαβήτη στη χώρα μας.
Ο
Σακχαρώδης Διαβήτης δεν κάνει διάκριση μεταξύ φύλου, ηλικίας, φυλής ή
οικονομικής κατάστασης. Όλοι οι άνθρωποι μπορεί να νοσήσουν. Ακόμη όμως και σε
αυτή την περίπτωση μπορούμε όλοι να ζούμε μια ζωή χωρίς διακρίσεις αλλά με
αξιοπρέπεια.
