"ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΤΥΦΛΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ"

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

««Έχετε βρει τη σαλάτα;» «Ναι, νωρίτερα, να σας την περάσουμε;»
«Προσεκτικά, νομίζω ότι ανάμεσά μας είναι το μπουκάλι με το νερό». «Κάνε θόρυβο να καταλάβω πού είσαι». «Το καλάθι με το ψωμί πού είναι; Το είχα δίπλα μου πριν από λίγο αλλά δεν το βρίσκω». «Ωχ, έχυσα το κρασί». Για τους περισσότερους από εμάς, είναι από τα πιο φυσιολογικά πράγματα του κόσμου: η αποτελεσματική χρήση των μαχαιροπίρουνων, το σερβίρισμα του κρασιού στο ποτήρι, η αναγνώριση του φαγητού στο πιάτο. Το βράδυ του προηγούμενου Σαββάτου, όμως, τίποτα δεν ήταν όπως το ξέραμε.»



«Βρισκόμασταν στο περίφημο «Δείπνο στο Σκοτάδι», μια εκδήλωση που οργανώνει ομάδα εθελοντών με προβλήματα όρασης, με επικεφαλής τον 26χρονο δικηγόρο Βαγγέλη Αυγουλά, για τη μύηση του κοινού στην πολυπλοκότητα της καθημερινότητάς τους. Και το σκοτάδι στον χώρο εκδηλώσεων του Περιστερίου, όπου αυτή τη φορά πραγματοποιήθηκε η διοργάνωση, ήταν πράγματι παχύ, πηχτό, υποβλητικό.
Μπήκαμε στην αίθουσα με τη βοήθεια ενός μετρ-εθελοντή. Για να μη χαθούμε, μας ζήτησε να τον κρατάμε από τον ώμο για να μας καθοδηγήσει ώς το τραπέζι μας. Περιμέναμε ότι σε λίγα λεπτά τα μάτια μας θα συνήθιζαν, ότι θα αρχίζαμε να διακρίνουμε φιγούρες, έστω τον διπλανό μας, αλλά η «προσομοίωση τυφλότητας» που είχαν πετύχει οι διοργανωτές ήταν
εντυπωσιακή. Οι συνδαιτυμόνες είχαμε δε την εντολή να μη χρησιμοποιήσουμε κινητά τηλέφωνα, αναπτήρες ή οποιαδήποτε άλλη πηγή φωτός για να διευκολυνθούμε. Στόχος ήταν να βγάλουμε εις πέρας το σκοτεινό δείπνο εκμεταλλευόμενοι τις υπόλοιπες αισθήσεις μας.»

Blog Widget by LinkWithin

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου