Η Κινηματογραφική Λέσχη του
Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. θα προβάλει την
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015 και ώρα 19.00, το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ του Νίκου
Νταγιαντά, «Sayome» (2012).
«Μια ευαίσθητη και ευφυής μαρτυρία για ένα από
τα πιο σύγχρονα και σοβαρά θέματα που αφορούν στη μοντέρνα Ελλάδα: τη
μετανάστευση. Χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα σε δυο κουλτούρες που φαίνονται πολύ
μακριά η μία από την άλλη, η ταινία απεικονίζει τη ζωή μιας εξαιρετικής
γυναίκας». Αυτά σημειώνει μεταξύ άλλων η Διεθνής Ομοσπονδία Κριτικών
Κινηματογράφου που απένειμε στην ταινία του Νίκου Νταγιαντά το βραβείο
FIPRESCI, στα πλαίσια του 14ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Εκτός
από τη διάκρισή της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η ταινία απέσπασε το Α΄ βραβείο
στο Festival de Τélévision του Μόντε Κάρλο (2012) και το βραβείο Orpheus
καλύτερου ντοκιμαντέρ στο 6ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
(2013) .
Την ταινία θα παρουσιάσει η
Δρ. Φιλολογίας και μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης του ΑΠΘ, Νάντια
Ευαγγελινού. Μετά την προβολή της θα ακολουθήσει συζήτηση για το περιεχόμενό
της, στην οποία έχουν προσκληθεί να συμμετάσχουν ο Αν. Καθηγητής της Θεολογικής
Σχολής του Α.Π.Θ., π. Χρήστος Φιλιώτης-Βλαχάβας και η Διευθύντρια του
γαλλογερμανικού καναλιού τέχνης και πολιτισμού ARΤΕ, Madeleine Avramoussis.
Η προβολή της ταινίας του Νίκου Νταγιαντά
«Sayome» θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δ΄ ορόφου της
Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.
Η εκδήλωση είναι ανοιχτή για το κοινό.
Υπόθεση
Στα μέσα της δεκαετίας του
’70 η Σαγιόμι, μία νεαρή Γιαπωνέζα από το Τόκιο, γνωρίζει έναν Έλληνα ναυτικό
από την Κρήτη και τον ακολουθεί στη μεγαλόνησο, σπάζοντας όλους τους δεσμούς
που τη συνδέουν με την Άπω Ανατολή. Ερχόμενη στην Ελλάδα οι δυσκολίες που θα
συναντήσει δεν είναι μικρές. Βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν πολιτισμό που σε κάθε
ιδιαίτερη πτυχή του είναι διαφορετικός από τον δικό της ενώ η συντηρητική
κοινωνία της Κρήτης την αντιμετωπίζει ως «αρειανή». Η αγάπη, ωστόσο, προς τον
σύντροφό της Μανώλη και το πάθος της για ζωή θα συντελέσουν ώστε κάθε εμπόδιο
να ξεπεραστεί. Σιγά-σιγά εγκλιματίζεται στο περιβάλλον της νέας της πατρίδας και
δένεται με τους ντόπιους, υιοθετώντας τη λαλιά, τις συνήθειές τους και τον
καθημερινό τους τρόπο ζωής. Η ταινία παρουσιάζει τη Σαγιόμι τριάντα χρόνια μετά
την άφιξή της στην Κρήτη, ευτυχισμένη πλέον σύζυγο και μητέρα, να υποδέχεται
στο αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης» τους συγγενείς της από την Ιαπωνία που
έρχονται για πρώτη φορά να την επισκεφτούν. Με τη συναναστροφή, όμως, μαζί τους
ξυπνούν μέσα της οι μνήμες από το παρελθόν στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου που,
όσο και εάν ξεθώριασαν με τα χρόνια, παραμένουν χαραγμένες στη ψυχή της και τη
γεμίζουν με μία ακατανίκητη νοσταλγία για τη γενέθλια γη.
