Το Αιγάλεω είναι δήμος της Δυτικής Αθήνας με πληθυσμό 69.660 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Συνορεύει προς τα ανατολικά με το δήμο Αθηναίων, βόρεια με τους δήμους Περιστερίου και Χαϊδαρίου, δυτικά με τους δήμους Νίκαιας και Αγ. Βαρβάρας και νότια με τους δήμους Ρέντη και Ταύρου. Το ένα τέταρτο του δήμου είναι βιομηχανική περιοχή, ενώ το έδαφος του διασχίζουν πέντε μεγάλες οδικές αρτηρίες και συγκεκριμένα οι Λεωφόροι Κηφισού, Αθηνών, Θηβών, Πέτρου Ράλλη και η Ιερά Οδός. Πριν από μερικά χρόνια ήταν πρωτεύουσα τής Δυτικής Αττικής. Η προπολεμική ονομασία της περιοχής του Αιγάλεω ήταν Πυριτιδοποιείο, αναφερόμενη στο γνωστό εργοστάσιο παρασκευής πυρίτιδας ιδιοκτησίας Μποδοσάκη, που έδρευε στο χώρο του σημερινού δημοτικού άλσους της πόλης. Η περιοχή του Αιγάλεω ονομάστηκε έτσι από το βουνό Αιγάλεω, που το αρχαιοελληνικό του όνομα σημαίνει "λαός κατσικιών" (Αιγάλεως < {αίγα + λεώς}, λεώς είναι αντέκταση του λαός). Στο όρος Αιγάλεω είχε εγκατασταθεί ο βασιλέας των Περσών Ξέρξης για να παρακολουθήσει την εξέλιξη της ναυμαχίας στον κόλπο της Σαλαμίνας, το 480 π.Χ.. 
Σημειώνουμε πάντως ότι στον δήμο Αιγάλεω δεν ανήκει το βουνό, καθώς τα όριά του εκτείνονται σε μικρή απόσταση απ' αυτό, προς την πλευρά τής Αθήνας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 στην περιοχή συνέρευσαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία δημιουργώντας έτσι τους πρώτους οργανωμένους πυρήνες, αφού εκείνη την εποχή οι μοναδικοί κάτοικοι εκεί ήσαν μερικές εκατοντάδες εργατών του τοπικού πυριτιδοποιείου και ορισμένοι καλλιεργητές γης, από τα κτήματα του βοτανικού. Στην τοποθεσία, που στη συνέχεια το 1934 αναγορεύθηκε ως κοινότητα, δόθηκε τότε η συμβολική ονομασία "Νέες Κυδωνίες". Τότε μοιράσθηκαν στους πρόσφυγες και τα πρώτα οικόπεδα, γύρω από τον σημερινό ναό του Αγ. Σπυρίδωνα. Καταφύγιο στην περιοχή βρήκαν, ακόμη, οι λεγόμενοι "Ασσύριοι" (χριστιανοί της Συρίας), αλλά και Πόντιοι, που προσπαθούσαν να αποφύγουν το θάνατο, λόγω της εθνοκάθαρσης που εφάρμοσαν στην ευρύτερη περιοχή τους αρχικά οι νεότουρκοι και στη συνέχεια ο Κεμάλ Ατατούρκ. Αυτές ήταν οι τρεις αρχικές πληθυσμιακές προσμίξεις που διαμόρφωσαν τον κοινωνικό χαρακτήρα του πρώην οικισμού, μετατρέποντάς τον πλέον σε πόλη.
Το Αιγάλεω είναι αδελφοποιημένος δήμος με το δήμο Λεγανές (Leganés) της κεντρικής Ισπανίας από τη δεκαετία του '80.
Το Αιγάλεω διαθέτει ποδοσφαιρικό σύλλογο που ιδρύθηκε το 1946 (Α.Ο. Αιγάλεω) έπειτα από συγχώνευση τεσσάρων ομάδων και την περίοδο 2011-2012 αγωνίζεται στον 8ο όμιλο της Δ' Εθνικής. Για την ομάδα αυτή έχουν εκδοθεί και δυο πολυσέλιδα βιβλία τού Αιγαλιώτη συγγραφέα Νίκου Νικολαΐδη με αξιολογότατο φωτογραφικό υλικό.
Το Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω φέρει το όνομα του αριστερού δημάρχου Σταύρου Μαυροθαλασσίτη που αγωνίστηκε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 να αναμορφώσει τον δήμο.
Εκτός της ποδοσφαιρικής ομάδας υπάρχει και το τμήμα καλαθόσφαιρας του συλλόγου (με έδρα το Δημοτικό κλειστό γυμναστήριο "Σταύρος Βενέτης", ευρισκόμενο στο χώρο του πρώτου γηπέδου ποδοσφαίρου το οποίο είχε κατασκευασθεί στην πόλη), το τμήμα του βόλεϊ γυναικών και το κολυμβητικό τμήμα.
Επίσης, στο Αιγάλεω εδρεύουν τα ποδοσφαιρικά σωματεία του Διαγόρα Δρυοπιδέων Αιγάλεω, του Θεμιστοκλή, της Ιεράπολης, του Ορφέα, του Κρόνου, του Ζέφυρου καθώς και της Ελλάδας Ποντίων, που όμως ανήκει στο δυναμικό της Ένωσης Πειραιά.
Κολυμβητικό τμήμα διαθέτει και η Ολυμπιάδα 73, της οποίας το τμήμα μπάσκετ ανδρών διέπρεψε τη δεκαετία του '80, αναδεικνύοντας σπουδαίους καλαθοσφαιριστές όπως οι αδελφοί Γιαννόπουλου, ο Κώστας Παναγιωτόπουλος, ο Κ. Μιχελιδάκης κ.α.
Ακόμη, στην πόλη δραστηριοποιούνται τόσο ο Γ.Σ. Αιγάλεω, όσο και ο ΜΕΛΑΣ Αγίου Ελευθερίου.
Υπάρχουν επίσης αρκετοί εθνικοτοπικοί σύλλογοι (Ποντίων, Κρητών, Μικρασιατών), αθλητικοί (μπάσκετ, βόλλεϊ, κολύμβηση, γυμναστική, ποδόσφαιρο 5Χ5, καράτε, ταε-κβο-ντο, δρόμοι μεγάλων αποστάσεων), πολιτιστικοί (Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Πρόοδος Λιούμη, Καλλιτεχνικός Πνευματικός Σύλλογος, Μορφωτική Εκδρομική Εστία, Ιερά Οδός, Μικρασιατών οι Νέες Κυδωνίες) και άλλοι (Δημοκρατική Κίνηση Επαγγελματιών, Βιοτεχνών και Εμπόρων, Σύνδεσμος Εφέδρων, Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΙΚΑ, Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, Ένωση Επαγγελματιών, Βιοτεχνων και Εμπόρων, Ελληνικό Κέντρο Λαογραφικών Μελετών, Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών, Πανελλήνια Επιτροπή Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, Εξωρραϊστικός Σύλλογος Άνω Λιούμη, Εξωρραϊστικός Σύλλογος Ιεραπόλεως κ.ά.)
Ιδιαίτερα αξιόλογο έργο, με πλούσια δράση στους τομείς του κλασσικού αθλητισμού αλλά και του πολιτισμού, έχει να επιδείξει ο "Α.Π.Σ. Απόλλων Δυτικής Αττικής", που ιδρύθηκε το 1997 έπειτα από πρωτοβουλία του Αιγαλιώτη οδοντιάτρου, παλαιού αθλητή και συγγραφέα Κωνσταντίνου Σάμιου και εδρεύει στο Αιγάλεω.
Η έκθεση βιβλίου "Δυτικά της Αθήνας" διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Άλσος.
Από τα "σήματα κατατεθέντα" τής πόλης είναι ο αείμνηστος μουσικοσυνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας που την αποκαλούσε "Αιγάλεω Σίτι", καθώς και η καμινάδα του πάλαι ποτέ "πυριτιδοποιείου" στον χώρο του οποίου σήμερα εκτείνεται το δημοτικό άλσος.
Μεταξύ των εκδηλώσεων που θεωρούνται επιτυχημένες τα τελευταία χρόνια είναι η έκθεση βιβλίου και η παρέλαση των καρναβαλιστών. Ακόμη, κάθε καλοκαίρι λαμβάνει χώρα σειρά πολιτιστικών δρώμενων (θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες κ.λ.π.) στο ανοιχτό θέατρο "Αλέξης Μινωτής", του άλσους Αιγάλεω. Στο χώρο του σημερινού άλσους Αιγάλεω και για εκατό περίπου χρόνια (από το 1874 έως και το 1965) βρίσκονταν οι εγκαταστάσεις της Εταιρείας Ελληνικού Πυριτιδοποιείου, το οποίο ήταν στην εποχή της ακμής του μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες της χώρας. Πέντε χρόνια μετά το τέλος της λειτουργίας του (1970) η έκταση περιήλθε στην ιδιοκτησία του δημοσίου, με αποτέλεσμα να κατεδαφιστούν τα κτίρια και ο χώρος να μετατραπεί σε άλσος, εντός του οποίου έχουν κατασκευασθεί σχολεία, αθλητικά κέντρα καθώς και το Τεχνολογικό Ίδρυμα Αθηνών. Το Άλσος Αιγάλεω αποτελεί έναν από τους ελάχιστους πνεύμονες πρασίνου στη δυτική Αθήνα.
Να σημειωθεί επίσης, ότι στο κτίριο του παλαιού δημαρχείου Αιγάλεω στεγάζεται το πνευματικό κέντρο του δήμου, που φέρει την επωνυμία "Γιάννης Ρίτσος" και το οποίο φιλοξενεί κατά τακτά διαστήματα διάφορες καλλιτεχνικές εκθέσεις.
Στην πόλη λειτουργούν και δύο θεατρικές σκηνές επί της οδού Ναυάρχου Κουντουριώτου 40 (πρώην κινηματογράφος "Βυζάντιον"), η "Δυτική όχθη" και η "Ρένα Βλαχοπούλου", τις οποίες δημιούργησε ο καλλιτέχνης Χάρης Ρώμας. Από την πρωτοχρονιά του 2009 στο θέατρο συστεγάζεται και η θεατρική σκηνή «Λάμπρος Κωνσταντάρας» που αυτήν την εποχή αξιοποιεί κυρίως ο σεναριογράφος και ηθοποιός Παναγιώτης Καποδίστριας.
Στο Αιγάλεω στεγάζονται το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού και το Ιστορικό Λαογραφικό Οικομουσείο Αιγάλεω ("Ι.Λ.Ο.Α."), που ίδρυσε ο πρώην υποψήφιος δήμαρχος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών κ. Γιάννης Περράκης.
Στο Δήμο Αιγάλεω έχουν την έδρα τους τα δύο μεγαλύτερα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Το ΤΕΙ Αθήνας έχει αναπτυχθεί σε χώρο του τέως Πυριτιδοποιείου μεταξύ των οδών Αγίου Σπυρίδωνος και Δημητσάνης ενώ το ΤΕΙ Πειραιά στην περιοχή που ονομαζόταν από τους παλαιότερους κατοίκους "κτήμα Λεβίδη", μεταξύ των οδών Θηβών και Πέτρου Ράλλη. Από την έναρξη της λειτουργίας του Μετρό, τέθηκαν σε λειτουργία τοπικές λεωφορειογραμμές για την εξυπηρέτηση των φοιτητών.
Άποψη των γραφείων του συλλόγου, επί της Πλατείας Ειρήνης ("Τσάπου")
Η Αθλητική Ένωση Ιεράπολης είναι ένα από τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία της Αθήνας, αφού ιδρύθηκε το 1931 από τους αείμνηστους Δημήτριο Χανιώτη και Γεώργιο Αρώνη, σε ανάμνηση της "ιεράς" προσφυγικής καταγωγής τους. Το 1946 συγχωνεύτηκε με τρία άλλα τοπικά σωματεία (Α.Ε. Πυριτιδοποιείου, Φοίνικα και Α.Ε. Αγίου Σπυρίδωνα) για την γέννηση του Α.Ο. Αιγάλεω, αλλά στη συνέχεια επανιδρύθηκε ως "΄Γυμναστικός Όμιλος Νέα Ιεράπολη" για να συγχωνευθεί εκ νέου το 1968 με δύο ακόμη συλλόγους προς ίδρυση του Ορφέα. Το 1987 το καταστατικό της ενεργοποιήθηκε εκ νέου και έκτοτε συμμετέχει ανελλιπώς στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Από τους γνωστότερους προπονητές που έχουν αναλάβει την ομάδα κατά το παρελθόν είναι ο Μίλτος Παπαποστόλου.
Τη σεζόν 2011-2012, η Ιεράπολη αγωνίζεται στη Γ' Κατηγορία ΕΠΣΑ.
Επί Κατοχής (1941) η πόλη αναβαθμίσθηκε σε δήμο, από προηγούμενη ομώνυμη κοινότητα, ενώ στις 29-9-1944 θρήνησε την απώλεια τουλάχιστον 65 άοπλων και αθώων κατοίκων της, που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια επιδρομής γερμανικού τάγματος στη συνοικία του Αγίου Γεωργίου (τα περισσότερα σπίτια της οποίας παραδόθηκαν στις φλόγες), δίπλα στον ποταμό Κηφισό. Τα επόμενα χρόνια, στην πόλη -που σταδιακά οικοδομήθηκε πλήρως και απώλεσε τον παλιότερο χαρακτήρα του πευκόφυτου προαστίου- κατέφυγε πλήθος εσωτερικών μεταναστών που αναζητούσαν δουλειές, ενώ άνθηση γνώρισαν τα λαϊκά κέντρα της περιοχής με Ρεμπέτικη μουσική τα οποία αποτέλεσαν πόλο έλξης και εκτόνωσης για την τοπική κοινωνία. Από αυτά, πέρασαν άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων για να δουν και να ακούσουν τους αγαπημένους τους τραγουδιστές και τραγουδίστριες, αλλά και τους δεξιοτέχνες των λαϊκών μουσικών οργάνων. Μερικοί από αυτούς τους καλλιτέχνες μάλιστα είτε έζησαν με τις οικογένειές τους στο Αιγάλεω για μεγάλο χρονικό διάστημα, είτε άφησαν εδώ την τελευταία τους πνοή, όπως οι σπουδαίες τραγουδίστριες Μαρίκα Νίνου και Ρίτα Αμπατζή. Έδώ έζησε ο Στράτος Παγιουμτζής που ερμήνευσε εκατοντάδες ρεμπέτικα τραγούδια, εδώ φυσικά και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ένας από τους μεγαλύτερους σολίστες του μπουζουκιού και συνθέτης πάμπολλων κλασικών λαϊκών τραγουδιών. Εδώ δημιούργησε και ο σημαντικότατος Σπύρος Ζαγοραίος με τη γυναίκα του Ζωή, που συνεχίζουν να διακρίνονται ακόμη και σήμερα στο χώρο με τη γνήσια λαϊκή φωνή τους. Την πόλη αυτή τιμάει και μια ολόκληρη γενιά Πολυκανδριώτηδων.
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.Το Αιγάλεω είναι αδελφοποιημένος δήμος με το δήμο Λεγανές (Leganés) της κεντρικής Ισπανίας από τη δεκαετία του '80.
Το Αιγάλεω διαθέτει ποδοσφαιρικό σύλλογο που ιδρύθηκε το 1946 (Α.Ο. Αιγάλεω) έπειτα από συγχώνευση τεσσάρων ομάδων και την περίοδο 2011-2012 αγωνίζεται στον 8ο όμιλο της Δ' Εθνικής. Για την ομάδα αυτή έχουν εκδοθεί και δυο πολυσέλιδα βιβλία τού Αιγαλιώτη συγγραφέα Νίκου Νικολαΐδη με αξιολογότατο φωτογραφικό υλικό.
Το Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω φέρει το όνομα του αριστερού δημάρχου Σταύρου Μαυροθαλασσίτη που αγωνίστηκε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 να αναμορφώσει τον δήμο.
Εκτός της ποδοσφαιρικής ομάδας υπάρχει και το τμήμα καλαθόσφαιρας του συλλόγου (με έδρα το Δημοτικό κλειστό γυμναστήριο "Σταύρος Βενέτης", ευρισκόμενο στο χώρο του πρώτου γηπέδου ποδοσφαίρου το οποίο είχε κατασκευασθεί στην πόλη), το τμήμα του βόλεϊ γυναικών και το κολυμβητικό τμήμα.
Επίσης, στο Αιγάλεω εδρεύουν τα ποδοσφαιρικά σωματεία του Διαγόρα Δρυοπιδέων Αιγάλεω, του Θεμιστοκλή, της Ιεράπολης, του Ορφέα, του Κρόνου, του Ζέφυρου καθώς και της Ελλάδας Ποντίων, που όμως ανήκει στο δυναμικό της Ένωσης Πειραιά.
Κολυμβητικό τμήμα διαθέτει και η Ολυμπιάδα 73, της οποίας το τμήμα μπάσκετ ανδρών διέπρεψε τη δεκαετία του '80, αναδεικνύοντας σπουδαίους καλαθοσφαιριστές όπως οι αδελφοί Γιαννόπουλου, ο Κώστας Παναγιωτόπουλος, ο Κ. Μιχελιδάκης κ.α.
Ακόμη, στην πόλη δραστηριοποιούνται τόσο ο Γ.Σ. Αιγάλεω, όσο και ο ΜΕΛΑΣ Αγίου Ελευθερίου.
Υπάρχουν επίσης αρκετοί εθνικοτοπικοί σύλλογοι (Ποντίων, Κρητών, Μικρασιατών), αθλητικοί (μπάσκετ, βόλλεϊ, κολύμβηση, γυμναστική, ποδόσφαιρο 5Χ5, καράτε, ταε-κβο-ντο, δρόμοι μεγάλων αποστάσεων), πολιτιστικοί (Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Πρόοδος Λιούμη, Καλλιτεχνικός Πνευματικός Σύλλογος, Μορφωτική Εκδρομική Εστία, Ιερά Οδός, Μικρασιατών οι Νέες Κυδωνίες) και άλλοι (Δημοκρατική Κίνηση Επαγγελματιών, Βιοτεχνών και Εμπόρων, Σύνδεσμος Εφέδρων, Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΙΚΑ, Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, Ένωση Επαγγελματιών, Βιοτεχνων και Εμπόρων, Ελληνικό Κέντρο Λαογραφικών Μελετών, Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών, Πανελλήνια Επιτροπή Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, Εξωρραϊστικός Σύλλογος Άνω Λιούμη, Εξωρραϊστικός Σύλλογος Ιεραπόλεως κ.ά.)
Ιδιαίτερα αξιόλογο έργο, με πλούσια δράση στους τομείς του κλασσικού αθλητισμού αλλά και του πολιτισμού, έχει να επιδείξει ο "Α.Π.Σ. Απόλλων Δυτικής Αττικής", που ιδρύθηκε το 1997 έπειτα από πρωτοβουλία του Αιγαλιώτη οδοντιάτρου, παλαιού αθλητή και συγγραφέα Κωνσταντίνου Σάμιου και εδρεύει στο Αιγάλεω.
Η έκθεση βιβλίου "Δυτικά της Αθήνας" διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Άλσος.
Από τα "σήματα κατατεθέντα" τής πόλης είναι ο αείμνηστος μουσικοσυνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας που την αποκαλούσε "Αιγάλεω Σίτι", καθώς και η καμινάδα του πάλαι ποτέ "πυριτιδοποιείου" στον χώρο του οποίου σήμερα εκτείνεται το δημοτικό άλσος.
Μεταξύ των εκδηλώσεων που θεωρούνται επιτυχημένες τα τελευταία χρόνια είναι η έκθεση βιβλίου και η παρέλαση των καρναβαλιστών. Ακόμη, κάθε καλοκαίρι λαμβάνει χώρα σειρά πολιτιστικών δρώμενων (θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες κ.λ.π.) στο ανοιχτό θέατρο "Αλέξης Μινωτής", του άλσους Αιγάλεω. Στο χώρο του σημερινού άλσους Αιγάλεω και για εκατό περίπου χρόνια (από το 1874 έως και το 1965) βρίσκονταν οι εγκαταστάσεις της Εταιρείας Ελληνικού Πυριτιδοποιείου, το οποίο ήταν στην εποχή της ακμής του μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες της χώρας. Πέντε χρόνια μετά το τέλος της λειτουργίας του (1970) η έκταση περιήλθε στην ιδιοκτησία του δημοσίου, με αποτέλεσμα να κατεδαφιστούν τα κτίρια και ο χώρος να μετατραπεί σε άλσος, εντός του οποίου έχουν κατασκευασθεί σχολεία, αθλητικά κέντρα καθώς και το Τεχνολογικό Ίδρυμα Αθηνών. Το Άλσος Αιγάλεω αποτελεί έναν από τους ελάχιστους πνεύμονες πρασίνου στη δυτική Αθήνα.
Να σημειωθεί επίσης, ότι στο κτίριο του παλαιού δημαρχείου Αιγάλεω στεγάζεται το πνευματικό κέντρο του δήμου, που φέρει την επωνυμία "Γιάννης Ρίτσος" και το οποίο φιλοξενεί κατά τακτά διαστήματα διάφορες καλλιτεχνικές εκθέσεις.
Στην πόλη λειτουργούν και δύο θεατρικές σκηνές επί της οδού Ναυάρχου Κουντουριώτου 40 (πρώην κινηματογράφος "Βυζάντιον"), η "Δυτική όχθη" και η "Ρένα Βλαχοπούλου", τις οποίες δημιούργησε ο καλλιτέχνης Χάρης Ρώμας. Από την πρωτοχρονιά του 2009 στο θέατρο συστεγάζεται και η θεατρική σκηνή «Λάμπρος Κωνσταντάρας» που αυτήν την εποχή αξιοποιεί κυρίως ο σεναριογράφος και ηθοποιός Παναγιώτης Καποδίστριας.
Στο Αιγάλεω στεγάζονται το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού και το Ιστορικό Λαογραφικό Οικομουσείο Αιγάλεω ("Ι.Λ.Ο.Α."), που ίδρυσε ο πρώην υποψήφιος δήμαρχος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών κ. Γιάννης Περράκης.
Στο Δήμο Αιγάλεω έχουν την έδρα τους τα δύο μεγαλύτερα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Το ΤΕΙ Αθήνας έχει αναπτυχθεί σε χώρο του τέως Πυριτιδοποιείου μεταξύ των οδών Αγίου Σπυρίδωνος και Δημητσάνης ενώ το ΤΕΙ Πειραιά στην περιοχή που ονομαζόταν από τους παλαιότερους κατοίκους "κτήμα Λεβίδη", μεταξύ των οδών Θηβών και Πέτρου Ράλλη. Από την έναρξη της λειτουργίας του Μετρό, τέθηκαν σε λειτουργία τοπικές λεωφορειογραμμές για την εξυπηρέτηση των φοιτητών.
Άποψη των γραφείων του συλλόγου, επί της Πλατείας Ειρήνης ("Τσάπου")
Η Αθλητική Ένωση Ιεράπολης είναι ένα από τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία της Αθήνας, αφού ιδρύθηκε το 1931 από τους αείμνηστους Δημήτριο Χανιώτη και Γεώργιο Αρώνη, σε ανάμνηση της "ιεράς" προσφυγικής καταγωγής τους. Το 1946 συγχωνεύτηκε με τρία άλλα τοπικά σωματεία (Α.Ε. Πυριτιδοποιείου, Φοίνικα και Α.Ε. Αγίου Σπυρίδωνα) για την γέννηση του Α.Ο. Αιγάλεω, αλλά στη συνέχεια επανιδρύθηκε ως "΄Γυμναστικός Όμιλος Νέα Ιεράπολη" για να συγχωνευθεί εκ νέου το 1968 με δύο ακόμη συλλόγους προς ίδρυση του Ορφέα. Το 1987 το καταστατικό της ενεργοποιήθηκε εκ νέου και έκτοτε συμμετέχει ανελλιπώς στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Από τους γνωστότερους προπονητές που έχουν αναλάβει την ομάδα κατά το παρελθόν είναι ο Μίλτος Παπαποστόλου.
Τη σεζόν 2011-2012, η Ιεράπολη αγωνίζεται στη Γ' Κατηγορία ΕΠΣΑ.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου