"ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ ΗΜΙΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ"

«Ο Δήμος μας διοργανώνει τον πρώτο διεθνή νυχτερινό ημιμαραθώνιο της πόλης μας. Πρόκειται για ένα νέο εγχείρημα, καθώς νυκτερινός αγώνας δρόμου διεξάγεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη και στόχος είναι η προσθήκη ενός νέου τρόπου εναλλακτικής διασκέδασης, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση των διοργανωτών. Κάποιος κακεντρεχής (;), βέβαια, έσπευσε να παρατηρήσει ότι διοργανώνεται νύχτα για να μη βλέπουν οι δρομείς τα σκουπίδια που «κάνουν το δικό τους πάρτι στα στενά». Το σχόλιο, όμως, δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Πιο βρώμικη υπήρξε η πόλη μου μόνο σε περιόδους παρατεταμένης απεργίας των οδοκαθαριστών. Για την κατάντια της πόλης σε αυτόν τον τομέα δεν χωρούν δικαιολογίες: δεν μας φταίει κανένα μνημόνιο ούτε κάποια αντιπολίτευση (άλλωστε στο Δήμο Θεσσαλονίκης πλην ελαχίστων μεμονωμένων εξαιρέσεων η αντιπολίτευση έχει πέσει σε πρόωρη χειμερία νάρκη)…

Σε κεντρικό επίπεδο η Δημοκρατία τρέχει στο δικό της μαραθώνιο για να αποφύγει άλλη μια «νύχτα των κρυστάλλων». Η Χρυσή Αυγή χαϊδεύει αυτιά, απευθύνεται στα πιο ταπεινά ένστικτα απογοητευμένων πολιτών και τελικά πετυχαίνει να διευρύνει το ακροατήριό της. Έγκριτος αθλητικός δημοσιογράφος μου παραπονιόταν τις προάλλες ότι στο καφέ που συχνάζει οι περισσότεροι μετατράπηκαν ήδη σε φανατικούς «χρυσαυγίτες»… Σε αυτόν τον μαραθώνιο – της επικράτησης της σύνεσης και της λογικής – θα μείνουμε στο τέλος λίγοι. Οι «μικροκοινωνίες» της χώρας ουδέποτε συναντήθηκαν πολιτικά και θεσμικά. Συνυπήρξαν όσο κράτησε το πάρτι της επίπλαστης συλλογικής ευμάρειας και χώρισαν στην πρώτη δυσκολία. Προς αυτήν την κατεύθυνση συνέβαλαν τόσο η λαϊκίστικη διαχείριση της ειδησεογραφίας από την πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης όσο και η φοβικότητα της κεντροαριστεράς να προειδοποιήσει για το μέλλον. Προοδευτική πολιτική δεν σημαίνει να ζητείς μόνον παροχές, αλλά να υποδεικνύεις τρόπους να καλυφθούν οι ανάγκες των πολιτών δίχως να υποθηκεύεται το μέλλον των επόμενων γενεών. Και σε αυτόν τον μαραθώνιο η ελληνική κεντροαριστερά ξέμεινε από δυνάμεις και δεν τερμάτισε ποτέ…

Σε πόλη και χώρα τρέχουμε νύχτα. Κρύβουμε τα σκουπίδια (της πόλης και της κοινωνίας) κάτω από το χαλάκι. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές «της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει» …»

• Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» της Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012 ,ενώ ο αγώνας διεξήχθη ήδη από την περασμένη Κυριακή με επιτυχία.

Διαβάστε περισσότερα »

ΡΕΤΡΟ...ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗ

«Η Ελλάδα επιστρέφει σε άλλες δεκαετίες. Ανασφάλιστα αυτοκίνητα κυκλοφορούν σε ημισαράβαλη κατάσταση, τα «γκαζοζέν» (νεοελληνιστί: οχήματα κινούμενα με LPG) επιστρέφουν, αναμένεται η άρση απαγόρευσης καύσης βιομάζας στις μεγαλουπόλεις (κοινώς καλούμαστε να κάνουμε τη σωματική μας βιομάζα … παξιμάδι), η διαδηλώσεις γίνονται ειρηνικά υπό τη «διακριτική παρακολούθηση» των αστυνομικών αρχών που ασμένως φιλοδωρούν τους διαδηλωτές με καρουμπαλάκια…

Η Ελλάδα και αλλάζει και βουλιάζει. Αλλάζει επιστρέφοντας στο παρελθόν. Βουλιάζει φλερτάροντας με το βούρκο. Μέσα σε όλα αυτά η Μέρκελ μας υπόσχεται βαθύτερο κούρεμα της φαβορίτας και ο Σημίτης γίνεται – για άλλη μια φορά μάντης κακών – προβλέποντας προσωρινή έξοδο από το ευρώ και μάλιστα με ισοτιμία 1 ευρώ = 600 δραχμές! Αναμφίβολα ο Σημίτης δεν υπήρξε ποτέ "δημεγέρτης" πολιτικός. Ήταν ωστόσο νουνεχής, μετρημένος και σοβαρός με σαφές ευρωπαϊκό προφίλ. Διατηρεί, ακόμη, εξαιρετικές σχέσεις με τα κέντρα λήψης αποφάσεων εξ ου και τα όσα λέει κατά καιρούς δεν είναι αποκυήματα φαντασίας, αλλά πατούν σε στέρεη βάση. Αυτός πρόβλεψε το 2008 την παρέμβαση του ΔΝΤ (με αποτέλεσμα η ΝΔ να τον κακίζει για στείρα αντιπολίτευση). Αυτός πρόβλεψε τον Απρίλη του 2010 το αναγκαστικό κούρεμα του δημοσίου χρέους (τότε που το άλλοτε πουλέν του, ο Παπακωνσταντίνου, κατηγορούσε ως προδότες όλους εμάς που τονίζαμε ότι η μόνη λύση είναι η αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους).»

«Την περασμένη Κυριακή, σε νέο άρθρο του επέσεισε τον κίνδυνο για έξοδο της χώρας από το ευρώ, αποκαλύπτοντας ότι στην ΕΕ έχουν επεξεργαστεί ήδη τα νομικά προαπαιτούμενα. Ένας πρώην Πρωθυπουργός – που μάλιστα έχει συνδέσει το όνομα του με την είσοδο της χώρας στην ευρωζώνη – έχει όχι μόνον κάθε δικαίωμα να εκφέρει δημόσια την άποψη του, αλλά και υποχρέωση. Ελπίζω μόνο να μην απαιτηθεί να επιβεβαιωθεί και αυτή η πρόβλεψή του… Προσωπικά προτιμώ από μια «ρετρό ζώσα καθημερινότητα» μια «ρετρό πολιτική». Προτιμώ την επιστροφή του Σημίτη στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Ο Παπανδρέου θα όφειλε να τον αξιοποιήσει αντί να φλερτάρει με ανόητες εκδοχές παραλυτικών – οικουμενικών κυβερνήσεων με το Σαμαρά. Ο τελευταίος, μόλις την περασμένη εβδομάδα προκάλεσε γενική θυμηδία στους ευρωπαίους εταίρους, μόλις τους παρουσίασε το «κοστολογημένο πρόγραμμά του» για έξοδο από την κρίση… Καμιά φορά το ρετρό σηματοδοτεί την πιο «τρέντι» τάση. Αρκεί να το καταλάβουμε εγκαίρως …»

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΕΣ ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ"

Σ

ε περιόδους κρίσης επικρατεί σύγχυση• και όταν επικρατεί σύγχυση οι έννοιες χάνουν το νόημά τους και οι θεσμοί ευτελίζονται. Έτσι, λοιπόν, η πολιτιστική αναβάθμιση της Θεσσαλονίκης περνάει μέσα από το κλείσιμο του μοναδικού πολιτιστικού ραδιοφώνου της. Η πολιτική αποκέντρωσης υπηρετείται με την κατάργηση της διοικητικής και προγραμματικής αυτονομίας της ΕΤ3. Τέλος, η ανάπτυξη επιτυγχάνεται με το κλείσιμο της ΕΤ1, οκτώ περιφερειακών ραδιοφωνικών σταθμών και του ιστορικότερου περιοδικού για το ραδιοτηλεοπτικό χώρο (δηλαδή τη «Ραδιοτηλεόραση»).
Κάποιοι καλόπιστοι θα παρατηρήσουν ότι σε περιόδους κρίσης είναι πολυτέλεια να έχεις 8 περιφερειακά ραδιόφωνα και 3 κρατικούς σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας. Θα είχαν δίκαιο εάν η κυβέρνηση αποφάσιζε να πωλήσει τους ανωτέρω σταθμούς. Με το «κλείσιμο» και την «κατάργηση» κανένας αναπτυξιακός σκοπός δεν υπηρετείται. Πολύ περισσότερο δεν μειώνονται οι λειτουργικές δαπάνες, τη στιγμή που ο τρόπος λειτουργίας δεν αλλάζει και ο αριθμός του προσωπικού παραμένει ίδιος. Σε περιόδους κρίσης απαιτείται περιστολή των δαπανών και ταυτόχρονη αναπτυξιακή ώθηση. Το παράδειγμα της «μεταρρύθμισης» στον τομέα των κρατικών μέσων ενημέρωσης είναι χαρακτηριστικό. Ακολουθούμε «περιοριστικές πολιτικές» δίχως αύριο …

Θα ήμουν πολύ περίεργος εάν ο Μόσιαλος δεν ήταν υπουργός της κυβέρνησης, αλλά ο ιδιοκτήτης αυτών των μέσων ενημέρωσης. Θα προτιμούσε να τα κλείσει ή να τα πουλήσει; Θα ήμουν επίσης περίεργος εάν είχε και ολίγη από σοσιαλιστική λογική στις αποφάσεις του. Θα προτιμούσε να ιδιωτικοποιήσει τα μέσα ενημέρωσης διασφαλίζοντας τις θέσεις εργασίας ή απλά θα επιδίωκε την αύξηση της ανεργίας; Άλλωστε, όπως ανακοινώθηκε μπορεί το προσωπικό να μην απολύεται σήμερα, αλλά εντός πενταετίας – στο μεγαλύτερο ποσοστό του – θα έχει συνταξιοδοτηθεί. Συνεπώς, οι θέσεις εργασίας εντός πενταετίας θα καταργηθούν με τη σειρά τους, λόγω περιορισμού του αντικειμένου.
Εύγε μας! Πατάξαμε τη σπατάλη και κάναμε βαθιές τομές στο δημόσιο βίο. Καταργώντας, συρρικνώνοντας, κλείνοντας … Αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τη μεταρρύθμιση. Αποτελούν σπασμωδικές κινήσεις ενός πολιτικού συστήματος που φοβάται να κοιταχθεί στον καθρέφτη. Δεν τολμά να θίξει επί της ουσίας ποικιλώνυμα κεκτημένα. Φανταστείτε τι ανατροπή θα σήμαινε στο υφιστάμενο επιχειρηματικό status quo η πώληση της ΕΤ1. Η ιδιωτικοποίηση του μοναδικού νόμιμου τηλεοπτικού σταθμού πανελλαδικής εμβέλειας, καθόσον όλοι οι υπόλοιποι στερούνται άδειας λειτουργίας. Αλλά είπαμε: ησυχία, γιατί το ΠΑΣΟΚ κοιμάται αφήνοντας μαθητευόμενους μάγους να παραχαράσσουν την ιστορία του…
• Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» την Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011.

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗ

 

Μπαχαλιστάν…

               H κόντρα ενός Υπουργού (πρώην πρωτοκλασάτου) με τη συντεχνία των ταξιτζίδων είναι γνωστή. Τα μέσα ενημέρωσης έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στον αντίκτυπο των κινητοποιήσεων και στις αρνητικές εικόνες που έκαναν το γύρο του κόσμου με τουρίστες να πασχίζουν κάτω από τον ήλιο να αποφύγουν τα μπλόκα. Το μπάχαλο που προκλήθηκε με τους ταξιτζήδες δεν έχει προηγούμενο. Όχι λόγω της έντασης των κινητοποιήσεων (σε αυτό μάλλον διατηρούν τα σκήπτρα οι ΔΕΗτζήδες) όσο με την αποκάλυψη της αλαζονείας των εκάστοτε εξουσιαζόντων και το ανερμάτιστο των πολιτικών επιλογών. Τελικά ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Το ΠΑΣΟΚ ή ο κάθε Ραγκούσης που κάνει του κεφαλιού του; (είτε προσπαθώντας να φιλοτεχνήσει ένα προσωπικό προφίλ άτεγκτου πολιτικού είτε γιατί προτιμάει την ηρωική έξοδο ενόψει του επερχόμενου βατερλό). Μπορεί ένας υπουργός της ίδιας κυβέρνησης να ανατρέψει άρδην την πολιτική του προκατόχου του; Οι πολιτικές που ασκούνται είναι προσωπικές ή συλλογικές; Τα ερωτήματα δεν είναι δημοσιογραφικά. Είναι κατ’ εξοχήν πολιτικά. Πώς λαμβάνονται οι κυβερνητικές αποφάσεις, ποιους δεσμεύουν και πώς υλοποιούνται; Έχει δικαίωμα ο κάθε υπουργός να κάνει του κεφαλιού του; Στις σύγχρονες δημοκρατίες αυτά τα πράγματα είναι λυμένα. Υπάρχει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που τίθεται υπόψιν του λαού από ένα κόμμα εξουσίας.

Το πρόγραμμα αυτό στη συνέχεια εξειδικεύεται από το κυβερνών κόμμα και τη κυβέρνηση που έχει εκλεγεί και δεσμεύει τους πάντες.

Στην Banana Republic ο Ραγκούσης, με θράσος που προκαλεί πλείστα ερωτήματα, απευθυνόμενος στους ταξιτζήδες δήλωσε επί λέξει: «Είχατε πράγματι καταλήξει σε μία συμφωνία με τον προηγούμενο υπουργό. Αυτό δεν σας το αμφισβήτησα ποτέ. Δεν καταλάβατε όμως ότι αυτό το προεδρικό διάταγμα θα το υπέγραφε ο Γιάννης Ραγκούσης (sic) με τον οποίο δεν είχατε μιλήσει ποτέ. Εάν είχε συνέλθει το υπουργικό συμβούλιο, και είχαμε αποφασίσει, ότι πρέπει να μείνει κλειστό το επάγγελμα των ταξί τότε αυτό θα δέσμευε τον οποιοδήποτε ερχόταν στην θέση του κ. Ρέππα». Και το ερώτημα εύλογο: εάν η κυβέρνηση ως συλλογικό όργανο ή ο πρωθυπουργός διαφωνούσαν με το Ρέππα γιατί του επέτρεψαν να προχωρήσει σε αυτή τη συμφωνία; Πόθεν προκύπτει η σημερινή διαφοροποίηση της κυβέρνησης (συλλογικά) ή του ΠΑΣΟΚ; Από πουθενά!

Συνεπώς, για ποιο λόγο ζητούμε από τους ταξιτζήδες να δράσουν υπεύθυνα όταν ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός αντιμετωπίζει το πρόβλημα τόσο ανεύθυνα; Το θέμα δεν έχει να κάνει με την απελευθέρωση των ταξί, αλλά με την «απελευθέρωση» της λογικής, της συνέπειας και της Δημοκρατίας…

 

• Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» την Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011

Διαβάστε περισσότερα »

ΠΡΟΤΑΣΗ...ΓΙΑ "ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ"

Ο Αργύρης Αργυριάδης δικηγόρος και φορολογικός σύμβουλος, αλλά και υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009 αποτελεί αυτό που λέμε παράδειγμα πολιτικού πολιτισμού. Για αυτό το λόγο αναδημοσιεύουμε το πολύ εύστοχο και έξυπνο άρθρο του που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010 στην εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ.

 

 

Φορολογήστε τη βλακεία!

Τ ελικά, ο καλύτερος τρόπος να βρούμε λεφτά σε αυτή τη χώρα είναι φορολογήσουμε την ασυνέπεια, την ψευδολογία και τη βλακεία.  Η ειδησεογραφία της τελευταίας εβδομάδας αρκεί για να γεμίσουμε τα άδεια ταμεία και εξηγούμαι. Ο πρόεδρος της ΝΔ ζήλεψε τη δόξα του Γιούρι Γκέλερ και υπόσχεται να εξαφανίσει το έλλειμμα σε ένα μόλις χρόνο. Όποιος σοβαρός τον αμφισβητεί διαγράφεται. Φαντάζομαι θα αποδείξει τις ικανότητές του εξοφλώντας τις οφειλές της ΝΔ προς τις τράπεζες τον αμέσως επόμενο χρόνο. Εδώ ολόκληρο έλλειμμα κομπορρημονεί ότι μπορεί να εξαφανίσει, θα κολλήσει σε μερικά εκατομμυριάκια; Αναπληρωτής Υπουργός της Κυβέρνησης συνεντευξιαζόμενος δηλώνει ότι «τα προηγούμενα χρόνια έγιναν πλούσιοι πολλοί εντός και εκτός του Πενταγώνου», αλλά αρνείται να κατονομάσει ποιους εννοεί, δηλώνοντας ότι δεν παριστάνει τον Εισαγγελέα. Του ζήτησε κανείς να δικάσει κανέναν; Ονόματα ζητήσαμε. Τεκμηριωμένες καταγγελίες για να μπορεί και ο Εισαγγελέας να κάνει τη δουλειά του, ειδάλλως ας προτιμήσει τη σιωπή από τις συνεντεύξεις - πυροτεχνήματα. Τόσο δύσκολο είναι να αντιληφθούμε τους ρόλους μας σε αυτή τη χώρα; Βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ σε ένα κρεσέντο υποκρισίας στοχοποίησαν την «περαίωση» και κατακεραυνώνουν την ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών. «Ξεχνούν» ότι σχεδόν κάθε τρία χρόνια σε αυτή τη χώρα – ασχέτως κυβερνήσεων - έχουμε μια αντίστοιχη φορολογική αμνηστία για πολλούς λόγους. Πρώτον γιατί ο ελεγκτικός μηχανισμός είναι σε διαρκή αποσάθρωση, δεύτερον γιατί η γραφειοκρατία καταδυναστεύει το δημόσιο, τρίτον γιατί προτιμούμε να εισπράξει το κράτος και όχι μερικοί επίορκοι υπάλληλοι, τέταρτον γιατί τα ταμεία είναι – πάντα - άδεια και πέμπτον γιατί με τόσο κακότεχνη και πολυδαίδαλη φορολογική νομοθεσία, η ανυπαρξία φορολογικής παράβασης είναι τόσο πιθανή όσο η τιμωρία του ηθικού αυτουργού του χθεσινού ξυλοδαρμού του Νίκου Αναστόπουλου. Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν ότι αυτό το «θέατρο σκιών» ούτε τη δημοκρατία προάγει ούτε την πολιτική υπηρετεί; Πόσοι άραγε από αυτούς συμμετείχαν στις αντίστοιχες «περαιώσεις» των περασμένων ετών ; Τελικά, μάλλον εγώ δεν κατάλαβα το κόλπο. Ο Πρόεδρος της ΝΔ έχει βρει την πηγή των εσόδων. Τη φορολόγηση της βλακείας. Έτσι, πράγματι, θα εξαφανιστεί όχι μόνον το έλλειμμα, αλλά και το δημόσιο χρέος. Άλλωστε, ο κοινός νους έχει προ πολλού εξαφανιστεί…

Διαβάστε περισσότερα »