Παρακολουθώντας όλες αυτές τις μέρες το θόρυβο, τα δημοσιεύματα και τις τηλεοπτικές δηλώσεις και συνεντεύξεις για τα αναβολικά, με αφορμή τόσο το θάνατο του Νίκου Γιγουρτάκη, όσο και τη δημόσια παραδοχή επωνύμων για χρήση ύποπτων σκευασμάτων , αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου εμπειρία. Δίκαια μπορεί κανείς να μου ασκήσει κριτική για το γεγονός ότι ποτέ δεν έκανα λόγο δημόσια , είτε όσο εργαζόμουνα στην ΕΤ3, είτε όσο ερχόμουν σε επαφή με τα ΜΜΕ λόγω θεατρικών παραστάσεων ,είτε μέσα από το μπλογκ. Αλλά αναρωτιόμουν εάν θα είχε απήχηση η εξιστόρηση της δικής μου εμπειρίας και εάν κάποιοι θα μπορούσαν να με κατηγορήσουν ότι το κάνω για "δημοσιότητα". Έστω και καθυστερημένα λοιπόν αποφάσισα να μιλήσω, χωρίς ωστόσο να κατηγορήσω κανέναν παρά μόνο το κεφάλι μου, την αυταρέσκειά μου και τον όποιο ναρκισισμό μου.
Το Μάιο του 2010 κι ενώ διένυα περίοδο εντατικών προβών για την πρώτη μου στο θέατρο στην Αθήνα αποφάσισα να τελειοποιήσω τη σωματική μου εμφάνιση υποβοηθούμενος από ειδικά σκευάσματα. Απευθύνθηκα σε κάποιο πρόσωπο που γνώριζε τα κόλπα και μου σύστησε ένα σκεύασμα που σε "στεγνώνει" από τα περιττά υγρά. Το σκεύασμα αυτό δεν ήταν βέβαια Ελληνικό, αλλά Βουλγάρικο και παράνομο. Να σημειώσω ότι ήδη διένυα λόγω πολλαπλών υποχρεώσεων, διατροφής και προπόνησης, περίοδο ιδιαίτερης "αδυναμίας" και δεν είχα καμία απολύτως ανάγκη από απώλεια κιλών και λίπους (και βέβαια και να έχει κανείς ανάγκη δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να καταφεύγει σε τέτοιες επικίνδυνες λύσεις). Το σκεύασμα αυτό το έπαιρνα καθημερινά κυρίως πριν από την προπόνηση ή πριν από εντατική εργασία και πρόβα. Τις πρώτες μέρες μου έφερνε εκνευρισμό και συνεχή διούρηση αλλά και πιο συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα. Τις επόμενες μέρες φαίνεται ότι το είχα συνηθίσει ,αλλά μου έφερνε μια νευρικότητα και υπερκινητικότητα που μάλλον την έβλεπαν οι άλλοι και όχι εγώ, τις τελευταίες μέρες όμως μου προκαλούσε ταχυκαρδίες. Βέβαια το γεγονός ότι είχα στεγνώσει 100% και είχα γράμμωση στους κοιλιακούς με είχε ικανοποιήσει απόλυτα , εμένα τον αδαή. Οι άλλοι όμως δε με έβλεπαν τέλειο και όμορφο, γιατί άρχισα να τους δίνω την εντύπωση του "λιωμένου" που τα μάγουλά του είχαν ρουφηχτεί. Κι έτσι ήταν ,αλλά εγώ δεν το έβλεπα. Ώσπου μία μέρα πριν από τη θεατρική πρεμιέρα, πήρα δύο χαπάκια από το σκεύασμα αυτό νηστικός με γουλιές από καφέ και όχι από νερό και χωρίς να έχω προπόνηση και πρόβα. Μόλις χαλάρωσα από όλες τις υποχρεώσεις κι ενώ βρισκόμουν σε ένα μπαρ στην Κηφησιά δεν πρόλαβα να πιω μια γουλιά από το ποτό μου και άρχισα να αισθάνομαι ζάλη, δυσφορία, στεναχώρια και έλλειψη οξυγόνου. Πήγα στο μπάνιο κι έβρεξα το πρόσωπό μου ηρεμώντας για λίγο. Αλλά δεν έφτανε αυτό , γι΄αυτό και βγήκα έξω για να ηρεμήσω. Ωστόσο η κατάσταση χειροτέρεψε καθώς με έπιασε ταχυκαρδία τόσο έντονη που δε σταματούσε με τίποτα και με έκανε να αισθάνομαι ότι κυριολεκτικά "θα σπάσει η καρδιά μου".
Το είπα στους φίλους μου που βρίσκονταν μέσα ότι δεν αισθάνομαι καλά , αλλά και ότι είχα κάνει χρήση -όλον αυτόν τον καιρό- αυτών των σκευασμάτων και αμέσως μου είπαν πως σίγουρα ήταν παρενέργεια. Αναρωτήθηκα εάν έπρεπε να πάω στο νοσοκομείο γιατί προσωπικά αξιολογούσα την ταχυκαρδία μου ως περιστατικό που έπρεπε να ελεγχθεί στο νοσοκομείο. Ωστόσο είπα να κρατήσω την ψυχραιμία μου και αποφάσισα να πιω πολύ νερό και να αποβάλω την ουσία όσο μπορούσα. Η συνέχεια ήταν κωμικοτραγική. Περπατούσα στους δρόμους της Κηφησιάς με απίστευτη ταχύτητα και νευρικότητα γιατί ήταν το μόνο πράγμα που μπορούσε να περιορίσει την "ταχυκαρδία". Επειδή ένιωθα ζάλη αποφάσισα να φάω και μία σοκολάτα μήπως κάπως βοηθήσει στην κατάσταση. Δε μπορούσα όμως να καταπιώ καλά , γιατί αισθανόμουνα μούδιασμα σε όλο μου το στόμα και τον οισοφάγο. Δε μπορούσα να μπω μέσα σε κανένα αυτοκίνητο γιατί αυτό ενέτεινε το πρόβλημα. Οι ταχυκαρδίες εναλλάσονταν με βραδυκαρδίες και ο εκνευρισμός με ανεξήγητο γέλιο και ακατάπαυστη φλυαρία. Τα σημάδια από τις παρενέργειες ήταν εμφανή, το είχα διαπιστώσει κι εγώ. Μπαίνοντας τελικά σε ένα ταξί και παίρνοντας βαθιές εισπνοές από το ανοιχτό παράθυρο προσπαθούσα να κρατήσω εκ νέου την ψυχραιμία μου αλλά ήταν αδύνατο. Η ταχυκαρδία επαναλαμβανόταν με πολύ έντονο τρόπο, μετά με έπιανε δύσπνοια , όπως αυτές του άσθματος και της αλλεργίας , και στο τέλος μούδιασμα στο στόμα, το πρόσωπο και το κεφάλι. Ώσπου άρχισε να υποχωρεί. Ωστόσο μέχρι τα ξημερώματα που έπεσα να κοιμηθώ έπινα συνέχεια νερό για ευνόητους λόγους και περπατούσα διαρκώς πάνω -κάτω και δεξιά-αριστερά σε όλο το σπίτι , όπου διέμενα (ευτυχώς ήταν και μεγάλο και επαναλάμβανα διαρκώς την ιδιότυπη βόλτα μου). Με το πέρας των θεατρικών παραστάσεων ,που τις έβγαλα σώος και αβλαβής, επέστρεψα Θεσσαλονίκη και άρχισα το γύρο των καρδιολογικών και λοιπών εξετάσεων. Έκανα τεστ κοπώσεως, εξετάσεις αίματος, υπέρηχο και καρδιογράφημα. Βγήκα υγιής σύμφωνα με καρδιολόγους και παθολόγους. Έκανα μέχρι και υπέρηχο θυρεοειδούς μήπως τυχόν αυτό έφταιγε για το περιστατικό. Το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό, δεν είχα τίποτα. Ωστόσο συχνά -πυκνά με έπιαναν περίπου τα ίδια συμπτώματα σε μικρότερο βαθμό και έμοιαζαν πια και με σύνδρομα πανικού. Ακόμη και ο καφές που έπινα κάποιες φορές μου προκαλούσε στενοχώρια και ταχυκαρδία. Συνέχισα να το ψάχνω, ώσπου φόρεσα 24ωρο μηχάνημα που παρακολουθεί την καρδιά. Καταγράφηκαν περιστατικά ταχυκαρδίας και βραδυκαρδίας, χωρίς ωστόσο να διαπιστώνεται παθογένεια ή ανωμαλία στην καρδιακή λειτουργία. Κι έτσι ζήτησα και δεύτερη ιατρική γνώμη. Ο δεύτερος καρδιολόγος που με εξέτασε μου είπε πως με δεδομένες όλες τις εξετάσεις που έκανα , αλλά και την δική του εξέταση δεν είχα τίποτα παθολογικό. Αλλά θεωρούσε πως η παρενέργεια από τα αναβολικά ,που ευτυχώς δεν έπαιρνα για περισσότερο από 20 μέρες, προκάλεσε όλες αυτές τις ταχυκαρδίες και βραδυκαρδίες και το περιστατικό πριν από τη θεατρική πρεμιέρα. Όμως είχε αναστατώσει το νευρικό μου σύστημα που τρόπον τινά "σωματοποιούσε" την κατά καιρούς "δυσφορία" μου με ομοιότητες με το συγκεκριμένο περιστατικό. Μου εξήγησε δηλαδή πως το "σοκ" από τις παρενέργειες είχε περάσει στο θυμικό μου και επαναλαμβανόταν πια με τύπου σύνδρομα πανικού. Να επισημάνω ότι οι δύο φίλοι μου που μου παραστάθηκαν εκείνο το βράδυ είχαν βρει στο διαδίκτυο ότι το συγκεκριμένο αναβολικό σκεύασμα είχε απαγορευθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 και είχε συνδεθεί με θανάτους αθλητών εκείνη την εποχή. Αντιλαμβάνεται κανείς πως αισθάνθηκα τυχερός στην ατυχία μου, ενώ συνειδητοποίησα κιόλας ότι όταν παίζουμε με τη φωτιά καιγόμαστε. Και είμαστε τυχεροί όταν απλά τσουρουφλιζόμαστε. Θα ήθελα να σας επισημάνω να λάβετε σοβαρά υπόψη τα λεγόμενά μου και να ξέρετε ότι το θεωρώ από την πλευρά μου ένα τεράστιο λάθος. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν με τη διατροφή και την άσκηση αλλά και την προπόνηση να διατηρήσουμε τα κιλά και το σώμα μας χωρίς υπερβολές. Κι εάν το αποτέλεσμα δεν είναι παρόμοιο με αυτό των εικόνων που βλέπουμε να μη μας ενοχλεί. Δεν υστερούμε σε τίποτα γιατί ακόμη και εάν έχουμε ατέλειες λίγες ή πολλές να ξέρουμε καλά ότι σημασία και αξία έχει πάνω από όλα η υγεία, σωματική, ψυχική και πνευματική.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΥΦΩΝΙΔΗΣ
