ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

Ο Άγιος Αθανάσιος, είναι εξέχουσα μορφή της Χριστιανικής Εκκλησίας, που διακρίθηκε για τους μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες του υπέρ της ορθής πίστης και εναντίον της αίρεσης του Αρειανισμού. Γι’ αυτό τον λόγο ονομάσθηκε από την εκκλησία Μέγας. Η μνήμη του εορτάζεται κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 2 Μαΐου από την Καθολική Εκκλησία. Την ημέρα αυτή η Ορθοδοξία τιμά την ανακομιδή των λειψάνων του. Στα καθ’ ημάς, είναι πολιούχος Άγιος του Διδυμοτείχου, της Ιστιαίας και της Αμφιλοχίας.

Ο Αθανάσιος γεννήθηκε το 295 στην Αλεξάνδρεια από γονείς χριστιανούς. Υπάρχει ένας θρύλος, σύμφωνα με τον οποίο, όταν ήταν ακόμα παιδί, βάφτιζε στην ακρογιαλιά παιδιά ειδωλολατρών, τηρώντας τους ιερούς κανόνες. Ο τοπικός επίσκοπος Αλέξανδρος, γεμάτος θαυμασμός γι' αυτό το αυθόρμητο έργο του νεαρού παιδιού, λέγεται ότι αναγνώρισε ως έγκυρες όλες της βαπτίσεις του. Στη συνέχεια τον πήρε υπό την προστασία του και ανέλαβε τις σπουδές και τη γενική μόρφωσή του. Με τον καιρό, ο Αθανάσιος έγινε γραμματέας του επισκόπου και σε ηλικία 24 ετών χειροτονήθηκε διάκονος.

Περισσότερα : http://www.sansimera.gr/biographies/774#ixzz3P6lzEXmN

Αυτή είναι μία από τις "επίμαχες" εκτάσεις -φιλέττα που πρωταγωνίστησαν στην υπόθεση Βατοπεδίου. Είναι μία αρκετά μεγάλη έκταση ακριβώς πριν από το χωριό του Αγίου Αθανασίου στο νομό Πέλλας κάτω από το όρος Βόρας, πολύ κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο Καιμακτσαλάν. Η ευρύτερη περιοχή θυμίζει Ελβετία και Αυστρία και έχει στην κυριολεξία μεταμορφωθεί τα τελευταία χρόνια.

Τα σπίτια και οι ξενώνες μέσα στο χωριό παραπέμπουν σε ευρωπαικά σαλέ υψηλού γούστου και είναι ο αγαπημένος προορισμός όχι μόνο των Θεσσαλονικέων και των Βορειοελλαδιτών αλλά και όλων των Ελλήνων που είναι λάτρεις του σκι και του χειμερινού τουρισμού. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί αύξηση στην προσέλευση τουριστών από τα Βαλκάνια και τη Ν.Α Ευρώπη.

Τα λιβάδια , οι αγελάδες που παραπέμπουν σε διαφήμιση επώνυμης σοκολάτας και η λίμνη Βεγορίτιδα συνθέτουν το παζλ τουρισμού, πολιτισμού και εναλλακτικής ζωής. Δεν είναι λίγοι οι Θεσσαλονικείς αλλά και οι Εδεσσαίοι που εγκατέλειψαν τις πόλεις τους και εγκαταστάθηκαν μόνιμα εκεί προκειμένου να ασχοληθούν με το χειμερινό τουρισμό και το λαογραφικό πολιτισμό.