Γράφει η Νατάσα Μποζίνη στο
μπλογκ της: «Βρήκα τον τίτλο του μυθιστορήματος, πολύ εύστοχο και ιδανικό για
να περιγράψει το αιώνιο πρόβλημα ανάμεσα στη σχέση του ζευγαριού, που είναι
...ο τρίτος άνθρωπος.
Η πολυταξιδεμένη Εύα Σερπιώτη
αφού είδαν τα μάτια της πολλά και ίσως περιμέναμε τα ταξίδια της στον πλανήτη,
να αποτελέσουν αφετηρία για το πρώτο της μυθιστόρημα, μας αιφνιδίασε και
επέλεξε να γράψει για τον τρίτο άνθρωπο
που μπορεί να εισβάλλει και στις καλύτερες ΄΄οικογένειες΄΄
Αναρτώ μερικά αποσπάσματα και
τις επόμενες ημέρες θα το διαβάσω και θα περιγράψω τη ΄΄χορογραφία΄΄»
΄ΤΑΓΚΟ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ΄΄
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
«Ο πρώτος τρόπος να
σκοτώσουμε την αλήθεια στα όποια συναισθήματά μας είναι να μιλάμε γι’ αυτά με
άλλους. Πριν το κάνουμε όμως αυτό, πιστεύω ότι πρέπει πρώτα μόνοι μας να τα
αφουγκραστούμε σωστά, γιατί εμείς είμαστε ο δικαιότερος δικαστής του εαυτού μας
στον κόσμο.»
«Η εμπειρία αυτή του παράνομου, κατά κόσμον,
έρωτά μου, με έκανε να διαπιστώσω ότι οι περισσότεροι υποτιμούμε δήθεν τον
έρωτα ως μια επιπλέον ανάγκη, αλλά στην πραγματικότητα τον αναζητούμε ακόμα και
στην πιο κουρελιασμένη παράνομη μορφή του και συμβιβαζόμαστε με αυτόν»
«Όλοι μας με μεγάλη ευκολία
λιθοβολούμε την παράνομη αγάπη, χωρίς να αναρωτηθούμε αν αυτή μπορεί να τρέφει πιο
αληθινά συναισθήματα από μια επίσημη σχέση, που τις περισσότερες φορές υπάρχει
στηριζόμενη κυρίως πάνω σε μια παλιά σύμβαση γάμου και όχι σε υπαρκτά
συναισθήματα, όπως αγάπη, εκτίμηση, τρυφερότητα και σεβασμό. Δεν ψάχνουμε την
αλήθεια, όχι γιατί δε γνωρίζουμε τη διαδικασία και τον τρόπο να το κάνουμε,
αλλά γιατί δεν την αντέχουμε. Αν αποδειχθεί ότι ο παράνομος αγαπημένος σου
είναι σωστός ολοκληρωμένος άνθρωπος που έχει εμπλακεί σ’ ένα συναισθηματικό
τρίγωνο χωρίς υστεροβουλίες και με μόνο οδηγό τα συναισθήματά του, που ποτέ δε
ζητούν την άδεια για το ποιον θα ερωτευτούμε και θ’ αγαπήσουμε, τότε αντιμετωπίζουμε
μεγάλο πρόβλημα. Ανατρέπονται τα ταπεινά επιχειρήματά μας με τα οποία
στολίζουμε την παράνομη σχέση στην προσπάθειά μας να δικαιολογήσουμε τη δειλή
φύση μας που μας εμποδίζει ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας. Κόλαση για τρεις, θα μπορούσε
να είναι ο τίτλος της ιστορίας. Ο τρίτος της παρέας, το μόνο που έχει να χαρεί,
όταν και αν αποκαλυφθεί η αλήθεια, είναι η δικαίωση της κοινωνίας, που τις περισσότερες
φορές τάσσεται υπέρ του νόμιμου. Ποιος όμως αρκείται να ζει με τη δικαίωση της
κοινωνίας; Όταν ο άνθρωπος που ερωτεύτηκες, ονειρεύτηκες μαζί του, με τον οποίο
δημιούργησες πράγματα, έμαθες να συμπάσχεις μ’ αυτόν, τουλάχιστον τα πρώτα
χρόνια, ξαφνικά κάνει φτερά, τι να την κάνεις τη δικαίωση της κοινωνίας;
Αν ο ερωτευμένος επαναστάτης
σύζυγος παραμείνει ή όχι στη συζυγική εστία, αν τον συγχωρέσεις ή του δείξεις
την έξοδο, το αποτέλεσμα παραμένει εξίσου οδυνηρό.
Η σιωπή της συμβίας είναι
έξυπνη κίνηση σε τέτοιες καταστάσεις. Οι ανώφελες συζητήσεις και οι εκρήξεις το
μόνο που καταφέρνουν είναι να τα αποδυναμώνουν όλα. Αλλά έως πότε θα διατηρηθεί
αυτή η έξυπνη κίνησή της, η υπομονή;»
«Ο άνθρωπος που κάποιες
περιόδους της ζωής του ζει μοναχικά, χωρίς να είναι έτσι από τη φύση του,
συμβιβάζεται με τη μοναξιά επειδή αντιμετωπίζει αλύγιστος τις μικρότητες της
ζωής και χρειάζεται τον χρόνο του για να τις ξεπεράσει. Μισεί τις εύκολες
επιλογές ο αξιοπρεπής άνθρωπος, τις κούφιες αγάπες, τις φιλίες συμφέροντος, τις
ευκαιριακές συμμαχίες και τις κοινωνικές αναρριχήσεις.
Αυτό όμως είναι και το
μεγαλείο του! Είπαμε, στεκόμαστε όρθιοι σαν κυπαρίσσια! Εκείνη η τραγική ώρα, που
νιώθουμε άρριζοι, είναι η κορυφαία ώρα της δύναμής μας να προσφέρουμε αγάπη και
όχι επιθετικότητα.
Η στιγμή και η ζωή για να μην
είναι κενές πρέπει να εμπνέονται από το νόημα της προσφοράς και της αγάπης. Ενίσχυσε
την πίστη σου και θ’ ανακαλύψεις ότι δεν υπάρχει ανάγκη να ελέγχεις πλήρως τα
συναισθήματά σου. Τότε όλα θα πάρουν τον δρόμο τους και θα παρασύρουν κι εσένα
μαζί τους προς μεγάλη σου χαρά και όφελος.»
«Οι καταστάσεις αλλάζουν κάθε στιγμή και
πρέπει να μπορεί κανείς να προσαρμόζεται σε αυτές. Είναι ο μόνος τρόπος για να
ζούμε ευτυχισμένοι και ήρεμοι. Γνωρίζουμε καλά ότι μέσα μας κουβαλάμε τη δύναμή
μας και την αυτοπειθαρχία και δεν πρέπει να δενόμαστε με αντικείμενα, σπίτια ή
δουλειές. Στη ζωή δεν ήρθαμε για ν’ αποκτήσουμε μια σειρά από ακίνητα και άλλα
περιουσιακά στοιχεία. Στη ζωή ήρθαμε για να υπάρχουμε, επιμένουν στοχαστές και
διανοούμενοι.”
« Οι συμβάσεις ζωής στενεύουν τα όρια της
ύπαρξής μας.Τελικά υπηρετούμε τον εαυτό μας και ψάχνουμε την αλήθεια του γιατί
η αλήθεια, ως αιώνιο στοιχείο που καθορίζει κάθε είδους σχέση, δεν πεθαίνει
ποτέ. Σχέση νόμιμη ή παράνομη κατά την κοινωνία, ουδόλως μας ενδιαφέρει, από τη
στιγμή που ξεπροβάλλει μπροστά στα μάτια μας το κάτι άλλο που αναζητούμε ως αλήθεια»
Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία
από τις εκδόσεις « Σύγχρονοι Ορίζοντες».
ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΑΓΚΟ
ΜΕ ΤΡΕΙΣ
· Έρωτας δεν συμβαδίζει με τον γάμο;
· Έρωτας ο Πολυπρόσωπος
· Ταγκό με τρεις
· Να σαπίσει το εγώ για να βλαστήσει ο
έρωτας
· Οι συμβάσεις της ζωής στενεύουν τα όρια
της ύπαρξης μας
· Είναι ο έρωτας εθισμός;
· Τα συναισθήματα γεννιούνται δίχως να
μας ζητήσουν την άδεια.
· Η διαστροφή του εγώ για χάρη της
κοινωνίας.
· Οι έχοντες ζωή δεν ασχολούνται με τους
άλλους.
· Ο έρωτας όλα τα μπορεί;
· Οι προσδοκίες και οι προδοσίες του έρωτα
είναι αδέλφια.
· Η ζωή μια συνεχής μεταβολή.
· Αν δεις τον εαυτό σου να μικραίνει φύγε.
· Εμείς είμαστε η μοίρα και το μέλλον μας.
· Επαναπροσδιορισμοί
· Δεν υπάρχουν αδιέξοδα αλλά δρόμοι που
δεν ανακαλύψαμε ακόμη.
Ο έρωτας δεν σκοτώνει, δυναμώνει.
Η συγγραφέας Εύα Σερπιώτη
Η Εύα Σερπιώτη είναι
δημοσιογράφος, έχει εργαστεί σε εφημερίδες και περιοδικά, παρουσίασε
εκπαιδευτικές εκπομπές και ειδήσεις στην τηλεόραση, διεύθυνε μεγάλες εταιρείες
στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της διαφήμισης και ταξίδεψε τα δυο
τρίτα του κόσμου με αεροπλάνο και ιστιοπλοϊκό
Συνεχίζει πάντα ν αναζητά
νέους τρόπους έκφρασης, δημιουργικότητας και χόμπι εκτός από το διάβασμα, τα
ταξίδια, το χειμερινό σκι και την ιστιοπλοΐα.
Είναι πολύ περήφανη για τη
μητέρα της και την κόρη της και τ όνειρο της είναι να ζήσει κάποτε σε μια μικρή
φάρμα σε κάποια γωνιά του κόσμου με πολλά ζώα.
Στο πρώτο της μυθιστόρημα της « Ταγκό με
τρεις» που κυκλοφορεί (Δεκέμβριο 2012) από τις εκδόσεις « Σύγχρονοι Ορίζοντες»
στην Ελλάδα και στην Κύπρο: Αναρωτιέται: Ο έρωτας συμβαδίζει με τον γάμο;
Υμνεί : Τα συναισθήματα χωρίς
ιδιοτέλεια.
Προσφέρει : Ένα «σωσίβιο»
ελπίδας και δύναμης σε ανθρώπους που αγάπησαν και πληγώθηκαν.
Εξοστρακίζει: Τη λέξη
«ερωμένη» και την αντικαθιστά με τη λέξη «αγαπημένη».
Επικροτεί: Ότι η αλήθεια, η
αγάπη και κυρίως η πίστη στον εαυτό μας δεν αφήνουν κανένα να χαθεί.
Πιστεύει: Ότι εμείς
καθορίζουμε τη μοίρα και το μέλλον μας!
Είναι σίγουρη: Ότι η ζωή μας
πρέπει να είναι μια συνεχής μεταβολή!
Έχει γράψει επίσης το βιβλίο,
« Διαχείριση Εταιρικής και Προσωπικής Εικόνας στα ΜΜΕ» ( Εκδόσεις Ηπειρώτικη
2003), και την ποιητική συλλογή «Εδώλιο» ( 2007).
