ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΚΥΦΩΝΙΔΟΥ

Τη σκηνική και ενδυματολογική επιμέλεια της παράστασης Mea Culpa που κάνει πρεμιέρα στις 6 Νοεμβρίου στο κτήριο Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης υπογράφει η Ιφιγένεια Κυφωνίδου.

Η Κυφωνίδου αξιοποιεί γνήσια κομμάτια της δεκαετίας του ’70 και '80 από το βεστιάριο της Μαίρης Αναστασίου, καθώς και αντικείμενα από τη δική της συλλογή και του Fashionart Lover που χρονολογούνται από τη δεκαετία του '70 έως και τη δεκαετία του '90 και φέρουν την υπογραφή σπουδαίων σχεδιαστών και εικαστικών.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Με διακρίσεις από την εφηβική της ηλικία στη ζωγραφική και την ποίηση και με σπουδές κλασικού μπαλέτου στη Σχολή Χορού Καφαντάρη, η Ιφιγένεια Κυφωνίδου έδειξε από νωρίς την κλίση της στις Καλές Τέχνες. Η τεράστια αγάπη της όμως για το λόγο και τα κείμενα την οδήγησε στο Α.Π.Θ. και το Τμήμα Φιλοσοφικής, με σπουδές Κλασικής Φιλολογίας. Μελέτησε τους τραγικούς ποιητές και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έδωσε έμφαση στη διδασκαλία της αρχαίας τραγωδίας.

Έχει γράψει συλλογές ποιημάτων που παραμένουν ανέκδοτες και λογοτεχνικά έργα. Με ταλέντο στο σχέδιο ενδυμάτων (ανέκδοτες σειρές) και την πολλαπλή χρήση των αντικειμένων στους εσωτερικούς χώρους, η Ιφιγένεια Κυφωνίδου αποδέχθηκε την πρόκληση-πρόταση των Κωνσταντίνου Ρόδη και Ιωάννη Κυφωνίδη να αναλάβει την ενδυματολογική και σκηνική επιμέλεια της θεατρικής παράστασης Mea Culpa, Άλλωστε είχε ήδη στεφθεί με επιτυχία η συνεργασία τους στη δραματοποιημένη παρουσίαση του ομότιτλου βιβλίου το Φεβρουάριο του 2013 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Την περασμένη άνοιξη είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί ξανά με τους Κωνσταντίνο Ρόδη και Ιωάννη Κυφωνίδη στην αλμοδοβαρική performance Γύρνα Πίσω… στα Ψηλά Τακούνια, αναλαμβάνοντας τα αξεσουάρ και την επιμέλεια των υποδημάτων της παράστασης.

Η Ιφιγένεια Κυφωνίδου, γνωστή και ως Ιφιάνασσα μεταξύ φίλων, ή Λουχάν για τους εκτός Ελλάδας φίλους και γνωστούς, είναι μία ξεχωριστή περίπτωση φιλόλογου. Είναι performer της Ελληνικής φιλολογίας με ειδίκευση στο κλασικό τμήμα των Αρχαίων Ελληνικών και επιπροσθέτως των Λατινικών. Η Ιφιγένεια , που σήμερα ζει με το σύντροφό της και τα παιδιά τους στην Έδεσσα από άποψη και από ανάγκη να αποτοξινωθούν από τα μεγάλα αστικά κέντρα, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στο ΑΠΘ.

Γόνος στρατιωτικής , αλλά προοδευτικής οικογένειας , συνεχίζει να διδάσκει και σήμερα την Ελληνική Γλώσσα, Νέα και Αρχαία, με την ίδια αγάπη, την ίδια δύναμη και την ίδια στωικότητα. Είναι εγγονή του πρώτου Πόντιου Στρατηγού στη σύγχρονη Ελληνική Ιστορία Ιωάννη Κυφωνίδη και της «γιαγιάς της ραπτικής» Μαίρης Αναστασίου και βαφτησιμιά της Κατίνας Βουτυρά, αδελφής του εφοπλιστή Θανάση Βουτυρά. Η θεία της και αδελφή της γιαγιάς της, Ιφιγένειας Ταξείδη, Ελευθερία ήταν οργανωμένο μέλος της Αντίστασης κατά των Γερμανών , ενώ οι αδελφές της γιαγιάς της Μαίρης Αναστασίου , Αντωνία και Ειρήνη, υπήρξαν καλλονές στην εποχή τους.

Λάτρης του θεάτρου και ιδιαίτερα του Αρχαίου Ελληνικού, μελετά τις περισσότερες τραγωδίες των μεγάλων Ελλήνων τραγικών, αλλά και των ξένων ποιητών, με έμφαση στο Χορό , τα Χορικά και την Κινησιολογία. Άλλωστε έχει συγγράψει μία σειρά από ποιητικές συλλογές που μετά από ώριμη σκέψη αποφάσισε να μην εκδώσει, παρά τις προτάσεις που της έγιναν ακόμη και για τη δραματοποίησή τους. Ωστόσο στα φοιτητικά της χρόνια «φλέρταρε» με την αναγνωρισιμότητα και συνεργάστηκε με διεθνές πρακτορείο μοντέλων με έδρα το Παρίσι. Ήταν τότε η ανάγκη της να μελετήσει τον κόσμο της ομορφιάς και τον τρόπο έκφρασής του. Προετοιμάστηκε μάλιστα να διεκδικήσει τον τίτλο της ΣΤΑΡ ΕΛΛΑΣ και της ΜΙΣ ΥΦΗΛΙΟΣ, αλλά αποφάσισε να μη συνεχίσει. Με σπουδές Αγγλικών, Γαλλικών και κλασικού μπαλέτου η Ιφιγένεια πορεύεται όλα αυτά τα χρόνια στα όρια του Κλασικού και του Νέου Ελληνικού , χωρίς να κάνει εκπτώσεις.

Δεν το βάζει ποτέ κάτω και στέκεται παλικαρίσια σε όποια δυσκολία προκύπτει. Αγαπάει το αντικείμενό της και χαίρεται να μοιράζεται τις γνώσεις της με τους άλλους. Είναι βέβαιο πως και στο μέλλον θα συνεχίσει να «διαδίδει» την Ελληνική Γλώσσα και να την αναδεικνύει από όποιον τομέα υπηρετεί, χωρίς να παραγνωρίζει πως είναι γυναίκα και μάλιστα όμορφη και γοητευτική.