Αν ήταν
ρήμα θα ήταν μάχομαι, αν ήταν ουσιαστικό θα ήταν πίστη και αν ήταν επίθετο θα
ήταν ευθύς. Ο λόγος για τη Ζήνα Κουτσελίνη, τη δημοσιογράφο, εμπνεύστρια και
δημιουργό για πολλά χρόνια τηλεοπτικών εκπομπών και προσώπων στους μεγαλύτερους
τηλεοπτικούς σταθμούς. Η αρχή της εισαγωγής είναι η απάντηση σε όσους
αναρωτιούνται «τι μέρος του λόγου είναι;». Η ίδια για χρόνια πίστευε, όπως έχει
δηλώσει, ότι κάποιοι άνθρωποι της τηλεόρασης τη σέβονται, ορισμένοι ενδεχομένως
και να τη φοβούνται, εσχάτως συνειδητοποίησε ότι πολλοί από αυτούς την αγαπάνε.
Συνέντευξη στην Αντιγόνη Ζυμπερδίκα
Αφορμή στάθηκε η έκδοση του πρώτου της βιβλίου με
τίτλο Ο πιο δύσκολος δρόμος, ενός μυθιστορήματος που στις σελίδες του εσωκλείει
το απόσταγμα σοφίας της εικοσαετούς τηλεοπτικής της παρουσίας. Το βιβλίο
αποτελεί επίσης την αφορμή της συνέντευξης που ακολουθεί και η τηλεόραση
-πρωταγωνίστρια τόσο του μυθιστορήματος, όσο και της ζωής της ίδιας- δε θα
μπορούσε να μην έχει τη μερίδα του λέοντος στα όσα ειπώθηκαν. Ποιο είναι το
παρόν και ποιο το μέλλον του μέσου; Ποια τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα της μικρής
οθόνης και ποιος ο τρόπος να πετύχει κανείς σ’ αυτή;
Άνθρωπος της τηλεόρασης για
20 χρόνια υποθέτω ότι -πέρα από την σκληρή δουλειά- χρειάστηκε να
διαχειριστείτε πρόσωπα και καταστάσεις που στον κοινό νου αγγίζουν τα όρια της
παράνοιας. Η συγγραφή του Πιο δύσκολου δρόμου
λειτούργησε, κατά μία έννοια, ψυχοθεραπευτικά για εσάς;
Λειτούργησε καθαρτικά. Έγραψα το βιβλίο μου «ο πιο δύσκολος δρόμος» που κυκλοφορεί από
τις εκδόσεις Λιβάνη και ένιωσα σα να
ξαναζούσα από την αρχή πράγματα και καταστάσεις που είχα καταχωνιάσει μέσα μου,
αλλά όχι τόσο που να μην θυμάμαι. Όταν ξαναζείς… θυμάσαι, συγχωρείς, αγαπάς και
έτσι καθαρίζεις από εμπειρίες που ενδεχομένως σε πλήγωσαν, αλλά δεν είχες δει
την αλήθεια τους, την πραγματική τους διάσταση σε σένα, σ’ εκείνους και στους
γύρω σου. Γράφοντας είναι σα να ανοίγουν τα μάτια σου και να βλέπεις κι άλλες
πλευρές του νομίσματος-της αλήθειας που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχες
διακρίνει.
Στο μυθιστόρημα πρωταγωνιστεί
ο τηλεοπτικός κόσμος, μέρος του οποίου υπήρξατε. Υπάρχει κάποιος ήρωας ή ηρωίδα
του, που να σας θυμίζει κάτι από τον εαυτό σας;
Όλοι οι ήρωες μου θυμίζουν κομμάτια μου! Όταν γράφεις
η ψυχή σου κινείται και χορεύει παρέα με όλους τους ήρωες. Σε άλλους κάθεται
πιο πολύ και σε άλλους λιγότερο. Αγαπώ περισσότερο την Ελένη, τη βοηθό του
διευθυντή. Η ψυχή μου χόρεψε περισσότερο μαζί της.
Στο βιβλίο μεταξύ άλλων
συναντάμε την αλαζονεία, το φθόνο και τη λαγνεία των ανθρώπων της τηλεόρασης.
Ποια θα λέγατε ότι είναι τα υπόλοιπα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματά της;
Η ημιμάθεια, η έλλειψη μπέσας, το ψέμα, οι κόλακες!
«Ο τρόπος για να πετύχεις
εύκολος. Είσαι ο αυλικός, ο γραμματέας, οι δημόσιες σχέσεις του παρουσιαστή και
κάνεις και το δημοσιογράφο, καθώς αναρωτιέσαι: Οι άλλοι είναι καλύτεροι από
μένα; Αν σου δώσει πολύ αέρα κάνεις και τον αρχισυντάκτη, δηλαδή το γενικό
δερβέναγα της εκπομπής, μετά τον παρουσιαστή πάντα. Λίγο απ’ όλα.» αναφέρεται
στο βιβλίο και λίγες σελίδες παρακάτω: «Όλος ο μάταιος κόσμος της τηλεόρασης
μαζί. Βλέπεις τα πηγαδάκια. Βλέπεις ξεκάθαρα. Αν θες να επιβιώσεις κι εσύ,
πρέπει σύντομα να μπεις σε μια κλίκα.». Αυτός είναι πράγματι ο τρόπος για να
πετύχει κανείς επαγγελματικά στη μικρή οθόνη;
Αυτός είναι ένας τρόπος, αν δεν έχεις την ωριμότητα να
δεις ξεκάθαρα τι συμβαίνει γύρω σου. Συνήθως όταν σου δίνουν ένα παιχνίδι να
παίξεις, δεν έχεις τη δύναμη να το χάσεις από τα χέρια σου! Όταν δεν έχεις
εκείνο το επίπεδο της αυτογνωσίας να αγαπήσεις τον εαυτό σου και να μην
υποκύψεις σε εκπτώσεις ψυχής. Εξαρτάται από το πρώτο και το τελευταίο σκαλί της
πορείας του καθένα. Να μην ξεχνάς από πού ξεκίνησες και πως έφτασες έως εκεί.
Ξεκινήσατε την τηλεοπτική σας
πορεία από την ενημέρωση για να μεταπηδήσετε λίγα χρόνια αργότερα στην
ψυχαγωγία. Στο βιβλίο διαβάζουμε γλαφυρά το πώς η Ελένη έκανε τη μεταστροφή της
λέγοντας: «…αναρωτιέμαι τι είναι χειρότερο: να εκβιάζω μια μάνα να κλάψει κι
ένα γιατρό να μου πει “Δυστυχώς ο νεαρός ασθενής απεβίωσε στα χέρια μου” ή να
ακολουθώ τηλεπερσόνες και γενικότερα πρόσωπα της σόουμπιζ ώστε να εξασφαλίσω
αποκλειστικά το νέο τους έρωτα, πώς πάνε τα παιδιά στο σχολικό και στην παιδική
χαρά ή εικόνες της καθημερινότητάς του και άλλα τέτοια; Το πρώτο θεωρείται
“ενημέρωση”. Το δεύτερο εντάσσεται στην “ψυχαγωγία”.» Οι λόγοι που σας έστρεψαν
στη ψυχαγωγία είναι οι ίδιοι; Θεωρείτε ότι η τηλεοπτική ψυχαγωγία έχει δεχθεί
περισσότερη κριτική από αυτή που της αναλογούσε;
Θεωρώ πως κάποιοι τη θεωρούν φθηνό προϊόν χωρίς να
έχουν δει την αλήθεια της. Η ψυχαγωγία δεν περιορίζεται μόνο στο life style,
αλλά είναι τρόπος ζωής. Είναι ένα χαμόγελο στη μέρα, είναι μια καλή παρέα στον
τηλεθεατή. Δεν είναι λοιπόν εύκολο να του κάνεις παρέα και να τον δεις να
χαμογελά μαζί σου. Θέλει να γνωρίζεις την άλλη πλευρά, εκείνη του τηλεθεατή.
Αν ήσασταν σήμερα Διευθύντρια
Ψυχαγωγίας σε ένα κανάλι και σας πρότεινε ένας σεναριογράφος να μεταφέρει σε
τηλεοπτικό σενάριο τον Πιο δύσκολο δρόμο, θα του δίνατε την έγκριση; Ή μήπως η
τηλεόραση δε μπορεί να αντέξει την αλήθεια της γιατί την έχει χτίσει πάνω στο
ψέμα;
Νομίζω πως θα γινόταν κινηματογραφική ταινία και
μάλιστα με ρόλους ζηλευτούς, όπως μου είπε μια σπουδαία σκηνοθέτης που διάβασε
το βιβλίο. Για σήριαλ θέλει πολύ συζήτηση, ώστε να μην ξεχειλώσει στους ήρωες
προκειμένου τα επεισόδια να γίνουν περισσότερα. Η αλήθεια είναι πως η τηλεόραση
δε μπορεί να αντέξει την αλήθεια της γιατί την έχει χτίσει πάνω στο ψέμα! Είναι
δική μου έκφραση που την είπα δημόσια στην παρουσίαση του βιβλίου μου στη
Θες/νίκη. Είμαι αισιόδοξη όμως για την τηλεόραση και τους ανθρώπους της στο
μέλλον.
Αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα
τους λόγους που κάνουν τους ανθρώπους που εμφανίζονται μπροστά στην κάμερα να
αντέχουν την σκληρότητα του χώρου. Τι είναι αυτό που μαγεύει τους ανθρώπους που
βρίσκονται πίσω από τις κάμερες και τους ατσαλώνει ώστε να αντέχουν;
Το πάθος τους για το μέσο. Το αναπάντεχο του
δευτερόλεπτου που μπορεί να τους ανατρέψει καθετί που έχουν σχεδιάσει. Είναι
ερωτιάρα η άτιμη η ΤV. Ξέρει να καψουρεύει.
Τα τελευταία δύο χρόνια
κανάλια έκλεισαν, εκπομπές ολοκλήρωσαν τον κύκλο ζωής τους, ζώνες προγραμμάτων
και η ελληνική μυθοπλασία απειλούνται με εξαφάνιση . Πιστεύετε ότι η τηλεόραση
πνέει τα λοίσθια ή εντέλει θα αποδειχθεί πολύ σκληρή για να πεθάνει;
Είναι πολύ δυνατό μέσο για να πεθάνει αμαχητί. Σ΄αυτή
τη φάση δίνει τον αγώνα της. Θα βρεθεί τρόπος να ζυγιστούν όλα και να δοθεί
στον τηλεοπτικό αέρα η σωστή αναλογία τηλεοπτικού μίγματος που θα κάνει το μέσο
ενδιαφέρον και ελκυστικό ξανά. Τώρα υπάρχει πολύ ενημέρωση, τουρκικά σήριαλ και
ψάχνεις να βρεις ελληνική παραγωγή με τα κιάλια. Χρειάζεται να στηριχτεί το
ζωντανό πρόγραμμα με εκπομπές και μαγκαζίνο για όλες τις ηλικίες, και σε
διάφορες ζώνες που τώρα παίζουν επαναλήψεις για εικοστή φορά. Να γίνουν ξανά
κάποια σήριαλ και να χτιστεί ξανά η Prime Time ζώνη με εκπομπές και σήριαλ.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που
πιστεύουν ότι το internet θα την «καταπιεί». Η δυνατότητα του video on demand
στο θεατή του διαδικτύου κερδίζει στα σημεία την προγραμματισμένη ροή των
καναλιών. Ο θεατής επιλέγει να δει όποια στιγμή της ημέρας θέλει, οποιοδήποτε
πρόγραμμα. Κλείσατε πριν από λίγες μέρες ένα χρόνο επιτυχημένης παρουσίας στο
διαδίκτυο με το entertv.gr, στο οποίο πρόσφατα εντάξατε και τηλεοπτικές
εκπομπές. Έχοντας την εμπειρία και των δύο, διαβλέπετε μία συμπόρευση
διαδικτυακής και συμβατικής τηλεόρασης ή επικράτηση του ενός έναντι του άλλου;
Θεωρώ ότι για τα επόμενα δέκα χρόνια στην Ελληνική
αγορά η τηλεόραση θα συνεχίσει να είναι πρωταγωνίστρια της διαφήμισης και των
εσόδων στην πίτα της διαφημιστικής αγοράς. Πρέπει απλά να αλλάξει φιλοσοφία στο
στήσιμο του προγράμματος και στο μίγμα των ζωνών του. Το διαδίκτυο και τα video
on demand θα έχουν ανοδική πορεία, αλλά όχι τέτοια που να «φάνε» και να
ισοπεδώσουν την τηλεόραση, παρότι στο entertv.gr του οποίου είμαι ιδιοκτήτρια
χτίζουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Θέλει χρόνο ακόμη το ελληνικό κοινό να
εξοικειωθεί με το μέσο του διαδικτύου.
info:
“Ο πιο δύσκολος δρόμος” της Ζήνας Κουτσελίνη
κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη και είναι διαθέσιμο σ’ όλα τα βιβλιοπωλεία
της χώρας
Πηγή: antigoniz.com
