Από τις αρχές Σεπτεμβρίου παρουσιάζεται
στο Βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης στη Θεσσαλονίκη η έκθεση
της Μαρίας Κομπατσιάρη με τίτλο Ιδιόλεκτα.
Η Μαρία Κομπατσιάρη δημιουργεί
εικόνες φτιαγμένες από χρώμα, φως και σκιά. Το πλούσιο έργο της εξελίχθηκε
σταδιακά: η πρώιμη ζωγραφική παραστατική δουλειά της αντικαταστάθηκε από ένα
ιδιαίτερο, προσωπικό αφαιρετικό ιδίωμα, που περιλαμβάνει σχέδια, τελάρα και
φωτεινά κουτιά, ενώ πρόσφατα πέρασε από τις δύο διαστάσεις στο χώρο, με την
εγκατάσταση που δημιούργησε για τη συμμετοχή της στη διεθνή έκθεση γλυπτικής
και εγκαταστάσεων OPEN στη Βενετία. Στο πρόσφατο αυτό έργο εγκιβώτισε τα έργα
της σε τέσσερις διαφορετικών διαστάσεων ξύλινους κύβους που λειτούργησαν τόσο
ως κιβώτια μεταφοράς, αλλά και ως μικρογραφίες μιας γκαλερί που φιλοξενεί ένα
και μοναδικό έργο τέχνης. Φέτος, την ίδια χρονική περίοδο με την έκθεση στο
Βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ στη Θεσσαλονίκη, η Κομπατσιάρη συμμετέχει και πάλι στο OPEN
της Βενετίας, αυτή τη φορά με ένα έργο – σημαία, σύμφωνα με τις προδιαγραφές
της διοργάνωσης για τη χρονιά αυτή.
Όπως σημειώνει η επιμελήτρια
και ιστορικός τέχνης Μαρία Κενανίδου, «η δουλειά της Μαρίας Κομπατσιάρη
περικλείνει σαν ένας εννοιολογικός κύβος τα δομικά στοιχεία του εικαστικού της
λεξιλογίου: περιπαικτικό σχολιασμό για την πολλαπλότητα, το χάος και την
εντροπία του, τον χώρο, το όνειρο, το σύνορο, την απόσταση και την
εγγύτητα, το οικείο και το ανοίκειο, τη ρήξη, την εμπλοκή, την πύκνωση και την
αραίωση, την σιωπή και τον θόρυβο, την κίνηση και την ακινησία, την έκρηξη, την
αισθητηριακή εικόνα του χώρου και τελικά το σημείο εκείνο που το συνειδητό
συναντά το ακαθόριστο.»
Στο Βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού
Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης θα παρουσιαστεί η πρόσφατη σειρά έργων της Μαρίας
Κομπατσιάρη, με τον τίτλο Ιδιόλεκτα. Τα διαδαλώδη φανταστικά τοπία της σειράς δημιουργούνται
με τη χρήση χρώματος, φωτός, σκιάς και μιας ακατάληπτης γραφής, που θυμίζει
μυστικό κώδικα. Η εικόνα μοιάζει σαν να θέλει να ξεφύγει από τα όρια του έργου
και να καταλάβει ολόκληρο το χώρο, σαν τα έργα να αποτελούν στιγμιότυπα ενός
φανταστικού κόσμου –εξωτερικού-φυσικού ή εσωτερικού-νοητικού;– που εμμονικά η
καλλιτέχνις προσπαθεί να καταγράψει και τελικά να αποκρυπτογραφήσει.
INFO
ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ
ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Βιβλιοπωλείο,
Τσιμισκή 11
Εγκαίνια: Έγιναν Τρίτη, 4
Σεπτεμβρίου 2012, 20.00
Διάρκεια: 5 Σεπτεμβρίου – 6
Οκτωβρίου 2012
Διεύθυνση: Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ,
Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη
Ωράριο
λειτουργίας
Δευτέρα,
Τετάρτη, Σάββατο: 10.00-15.00
Τρίτη,
Πέμπτη, Παρασκευή: 10.00-21.00
Η
είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
ΜΑΡΙΑ ΚΟΜΠΑΤΣΙΑΡΗ – ΣΥΝΤΟΜΟ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η Μαρία Κομπατσιάρη σπούδασε
Φαρμακευτική στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παρακολούθησε μαθήματα
σχεδίου και χρώματος σε προπαρασκευαστικό εργαστήριο στη Θεσσαλονίκη. Συνέχισε
με σπουδές στη χαρακτική και λιθογραφία στο Κέντρο Χαρακτικής «ΗΛΙΟΣ» στη
Θεσσαλονίκη.
Έχει παρουσιάσει τη δουλειά
της σε 21 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και σε πάνω από 100
ομαδικές (Ιταλία, Βραζιλία, Τουρκία, Καναδά, Χιλή, Γαλλία, Βουλγαρία, Πολωνία,
Ιαπωνία, Συρία, Ισπανία και Ελλάδα).
Έχει βραβευτεί κατ’ επανάληψη
για το έργο της στην Ιαπωνία. Τιμήθηκε στην Ιταλία, Γαλλία και την Ελλάδα. Έργα
της βρίσκονται σε ιδιωτικές, δημόσιες συλλογές και μουσεία.
Είναι μέλος του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.
(Σύλλογος Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδας) και του Ε.Τ.Ε.Ε. (Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας).
Είναι μέλος του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.
Ζει κι εργάζεται στη
Θεσσαλονίκη.
«Τα Ιδιόλεκτα είναι μια
ενότητα έργων που δουλεύτηκαν από το 2010 μέχρι και το 2012.
Ετυμολογικά η λέξη ιδιόλεκτο
σημαίνει τον ιδιαίτερο ατομικό τρόπο με τον οποίο ένας ομιλητής πραγματώνει τη
γλώσσα στην προφορική του επικοινωνία.
Αυτή λοιπόν την
ιδιαίτερη επικοινωνία, σαν μια άηχη
κατασκευασμένη αφήγηση ,επεδίωξα μέσα από μονοπάτια αυτοέρευνας αρχικά και
αυτοεξομολόγησης στη συνέχεια να πραγματώσω μέσα από/στα έργα αυτής της ενότητας.
Η όλη διαδικασία υπήρξε για
μένα μια σειρά πονημάτων αναζήτησης. Μια
υπέρβαση των καθημερινών αντιστάσεων, έτσι ώστε να ελευθερωθούν μέσω της
έκφρασης και να αποκαλυφθούν κομμάτια ανθρώπινης εμπειρίας ,ενός ΕΓΩ που
κουβαλά περισσότερο αμφιβολία παρά δογματισμό.
Μικρό παιδί που βουτά το
δάκτυλο σε πήλινο δοχείο, σε σκοτεινό ντουλάπι, τρέμοντας από φόβο και ελπίδα,
ότι θα αγγίξει το κρυμμένο γλυκό.
Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που
,κάποιος άλλος, καινούργιος ιδιοκτήτης παλαιού αρχοντικού ,θα αναζητήσει,
ξύνοντας, γεμάτος ανυπόμονη περιέργεια, τα διάφορα επίπεδα επιχρίσματος στους
τοίχους του σπιτιού, τις ταυτότητες των προκατόχων του, μέσα από το χρώμα και
την υφή τους.
Έτσι έξυσα επιθετικά, με κάθε
μέσο τις επιφάνειες μου για να
δημιουργήσω υφές και υπαινιγμούς από/σε
ρωγμές. Υποσχέσεις και πισωγυρίσματα. Σπαράγματα και ψήγματα. Σαν αποτέλεσμα μιας, εσώτερης περισσότερο, ανάγνωσης παλαιών καλένδων..
Τα έργα αναπτύσσονται
πρωτίστως σε πολύπτυχα όχι σαν πράξη κατακερματισμού, αλλά σαν μια ανάγνωση της
πολλαπλότητας. Μιας πολλαπλότητας που φλερτάρει την ολότητα και εκφράζει
την αφθονία, την συνέχεια ,την αναμονή,
την ροή.
Πιστεύω πως είναι ένας τρόπος
που επιπλέον μου δίνει την δυνατότητα να αναπτύξω πιο διεξοδικά, την αναζήτηση στο χρώμα, στη
δομή και τη φόρμα.
Η γραφή και πάλι ,όπως πάντα
παρούσα ,στη δουλειά μου σαν μια εν δυνάμει υπόσχεση εικαστικής αφήγησης, μα
τώρα εμφανώς πιο επίμονης και ουσιαστικής. Την διακρίνει μια αυτοτέλεια που
καθορίζει τις φόρμες, λειτουργεί δημιουργώντας κίνηση ,αλλά και σταθερότητα,
στιβαρότητα θα έλεγα. Επιτρέπει φορές να λειτουργεί μια διαφάνεια και
εμπλουτίζει υποστηρίζοντας το παχύ σα πάστα χρώμα όταν χρειάζεται.
Τελικά σαν καλλιτέχνης είναι
αλήθεια ότι αισθάνομαι περισσότερο ραβδοσκόπος παρά μάγος και αυτό μου αρκεί
και πραγματικά με γεμίζει.
Όμως για σας όλους τους
κοινωνούς της δουλειάς μου εύχομαι να ανακαλύπτετε και να χαίρεστε την
μαγεία… της ραβδοσκόπησης»
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου