Με τίτλο "Η οδυνηρή εξορία των Ελλήνων" η εφημερίδα Λε Μοντ αφιερώνει εξάστηλο άρθρο στον Βαγγέλη Δεμίρη, ανταποκριτή των ελληνικών μέσων ενημέρωσης στις Βρυξέλλες. Η έννοια της "εξορίας" αποκτά ιδιαίτερο νόημα όταν χρησιμοποιείται για τους Ευρωπαίους που ζουν και εργάζονται στην πλέον ευρωπαϊκή των πόλεων, που είναι οι Βρυξέλλες.
Με σκηνικό την ευρωπαϊκή γειτονιά των Βρυξελλών, που περιχαρακώνεται από τα κτίρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωκοινοβουλίου, ο ανταποκριτής της Μοντ Ζαν Πιερ Στρομπάντς (Jean Pierre Stroobants) επιχειρεί να σκιαγραφήσει τις αρνητικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης στις ανθρώπινες και επαγγελματικές σχέσεις των Ευρωπαίων, ακόμα και στην πόλη όπου κτυπάει η καρδιά της Ευρώπης.
Αφορμή και βοήθημα για τον συντάκτη, το βιβλίο του Βαγγέλη Δεμίρη που έχει τίτλο "Η αθέατη όψη της ελληνικής κρίσης" που κυκλοφόρησε στα γαλλικά, από τον εκδοτικό οίκο "Boite a Pandore". «Είναι ένα βιβλίο απόσταγμα της δημοσιογραφικής εμπειρίας του Β. Δεμίρη, με πολλές αποκαλύψεις για τους εκβιασμούς των μεν, την αδιαφορία των δε και τα μικροπαίχνια όλων», λέει η Μοντ.
Έχοντας παρακολουθήσει τις συνόδους κορυφής του Συμβουλίου, αλλά και αυτές του Γιουρογκρούπ, έχει καταγράψει τα πάντα κατά τη διάρκεια της διετίας, «τα ψέματα και τις κρυφές αλήθειες».
Το άρθρο αναφέρεται στη συνέχεια σε ορισμένα από τα ερωτήματα που τίθενται στο βιβλίο, όπως:
«Πώς από το 2004, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί επέτρεψαν σε ένα κράτος να αυξήσει τις δαπάνες του στα 32 δισ. ευρώ και να μετατρέψει το ένα δέκατο του πληθυσμού (ένα εκατομμύριο) σε δημόσιους υπαλλήλους;
Γιατί η Γερμανία αρνήθηκε το 2008 ένα πρόγραμμα υποστήριξης για τους πιο αδύναμους της ευρωζώνης, όπως είχε υποδείξει το ΔΝΤ;
Γιατί το Γιουρογκρούπ του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δεν αντέδρασε πιο γρήγορα προς την ελληνική ηγεσία, τη στιγμή που από το 2006 γνώριζε τα προβλήματα και τη νευρικότητα των αγορών;
Και πώς η Άγκελα Μέρκελ υποτίμησε για τόσο μεγάλο διάστημα τον κίνδυνο μετάδοσης της ελληνικής γάγγραινας, με συνέπεια να υποχρεωθεί, ίσως αύριο, να ενταφιάσει συγχρόνως την Ελλάδα και το ευρώ;»
Στο μεταξύ, οι ξενιτεμένοι Έλληνες βιώνουν πολλούς καθημερινούς μικρούς θανάτους, όπως μπορεί να συμπεράνει κανείς από τα περιστατικά που καταγράφονται το βιβλίο:
Σε κατάστημα, η Βελγίδα δεν διστάζει να πει στον ρεπόρτερ, «εσείς οι Έλληνες κοστίζετε σε κάθε Βέλγο 528 ευρώ. Βουλιάξατε την Ευρώπη. ... Θα πρέπει να ντρέπεστε».
Στην πόλη, οι ιδιοκτήτες απαιτούν πέντε μήνες εγγύηση από τους Έλληνες ενοικιαστές, έναντι τριών που ισχύει, ενώ ακόμα και στις τράπεζες συναντούν πλέον δυσκολίες, οι Έλληνες που θα ήθελαν ν' ανοίξουν έναν λογαριασμό.
Οι εικόνες αυτές, που έρχονται από το Βέλγιο, απεικονίζουν στην ουσία τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τελευταία οι Έλληνες της διασποράς. Είναι καταστάσεις που συνοδεύονται από την πικρή γεύση της διαπίστωσης ότι κινδυνεύουν να χάσουν την ελληνική τους ταυτότητα, χωρίς να μπορούν να κάνουν πολλά.«Η περηφάνια μας, η αυτοπεποίθησή μας και η ανθρώπινη ζεστασιά μας βρίσκονται σε κίνδυνο. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να γίνουμε Γερμανοί», λέει ο Β. Δεμίρης, για να προσθέσει: «Μας υποσχέθηκαν ότι θα έκαναν την Ελλάδα, Δανία του νότου. Γινόμαστε μάλλον το Σουδάν του βορρά».
Με σκηνικό την ευρωπαϊκή γειτονιά των Βρυξελλών, που περιχαρακώνεται από τα κτίρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωκοινοβουλίου, ο ανταποκριτής της Μοντ Ζαν Πιερ Στρομπάντς (Jean Pierre Stroobants) επιχειρεί να σκιαγραφήσει τις αρνητικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης στις ανθρώπινες και επαγγελματικές σχέσεις των Ευρωπαίων, ακόμα και στην πόλη όπου κτυπάει η καρδιά της Ευρώπης.
Αφορμή και βοήθημα για τον συντάκτη, το βιβλίο του Βαγγέλη Δεμίρη που έχει τίτλο "Η αθέατη όψη της ελληνικής κρίσης" που κυκλοφόρησε στα γαλλικά, από τον εκδοτικό οίκο "Boite a Pandore". «Είναι ένα βιβλίο απόσταγμα της δημοσιογραφικής εμπειρίας του Β. Δεμίρη, με πολλές αποκαλύψεις για τους εκβιασμούς των μεν, την αδιαφορία των δε και τα μικροπαίχνια όλων», λέει η Μοντ.
Έχοντας παρακολουθήσει τις συνόδους κορυφής του Συμβουλίου, αλλά και αυτές του Γιουρογκρούπ, έχει καταγράψει τα πάντα κατά τη διάρκεια της διετίας, «τα ψέματα και τις κρυφές αλήθειες».
Το άρθρο αναφέρεται στη συνέχεια σε ορισμένα από τα ερωτήματα που τίθενται στο βιβλίο, όπως:
«Πώς από το 2004, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί επέτρεψαν σε ένα κράτος να αυξήσει τις δαπάνες του στα 32 δισ. ευρώ και να μετατρέψει το ένα δέκατο του πληθυσμού (ένα εκατομμύριο) σε δημόσιους υπαλλήλους;
Γιατί η Γερμανία αρνήθηκε το 2008 ένα πρόγραμμα υποστήριξης για τους πιο αδύναμους της ευρωζώνης, όπως είχε υποδείξει το ΔΝΤ;
Γιατί το Γιουρογκρούπ του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δεν αντέδρασε πιο γρήγορα προς την ελληνική ηγεσία, τη στιγμή που από το 2006 γνώριζε τα προβλήματα και τη νευρικότητα των αγορών;
Και πώς η Άγκελα Μέρκελ υποτίμησε για τόσο μεγάλο διάστημα τον κίνδυνο μετάδοσης της ελληνικής γάγγραινας, με συνέπεια να υποχρεωθεί, ίσως αύριο, να ενταφιάσει συγχρόνως την Ελλάδα και το ευρώ;»
Στο μεταξύ, οι ξενιτεμένοι Έλληνες βιώνουν πολλούς καθημερινούς μικρούς θανάτους, όπως μπορεί να συμπεράνει κανείς από τα περιστατικά που καταγράφονται το βιβλίο:
Σε κατάστημα, η Βελγίδα δεν διστάζει να πει στον ρεπόρτερ, «εσείς οι Έλληνες κοστίζετε σε κάθε Βέλγο 528 ευρώ. Βουλιάξατε την Ευρώπη. ... Θα πρέπει να ντρέπεστε».
Στην πόλη, οι ιδιοκτήτες απαιτούν πέντε μήνες εγγύηση από τους Έλληνες ενοικιαστές, έναντι τριών που ισχύει, ενώ ακόμα και στις τράπεζες συναντούν πλέον δυσκολίες, οι Έλληνες που θα ήθελαν ν' ανοίξουν έναν λογαριασμό.
Οι εικόνες αυτές, που έρχονται από το Βέλγιο, απεικονίζουν στην ουσία τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τελευταία οι Έλληνες της διασποράς. Είναι καταστάσεις που συνοδεύονται από την πικρή γεύση της διαπίστωσης ότι κινδυνεύουν να χάσουν την ελληνική τους ταυτότητα, χωρίς να μπορούν να κάνουν πολλά.«Η περηφάνια μας, η αυτοπεποίθησή μας και η ανθρώπινη ζεστασιά μας βρίσκονται σε κίνδυνο. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να γίνουμε Γερμανοί», λέει ο Β. Δεμίρης, για να προσθέσει: «Μας υποσχέθηκαν ότι θα έκαναν την Ελλάδα, Δανία του νότου. Γινόμαστε μάλλον το Σουδάν του βορρά».
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου