TinT GALLERY_ @SOON PARIS

Η TinT gallery__συμμετέχει στο  SOON Paris‏ παρουσιάζοντας πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες.

Η διεθνής φουάρ θα πραγματοποιηθεί από τις 11-14 Δεκεμβρίου στο Παρίσι. 

Διαβάστε περισσότερα »

TinT GALLERY_OPENING 19th SEPTEMBER

«Εδώ και τρία χρόνια, ο θυμός εναλλάσσεται με τη θλίψη, η ντροπή με τον φόβο, η καταστροφή με το κενό. Τρία χρόνια τώρα, οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από νούμερα και ποσοστά, ακρωνύμια σε ξένες γλώσσες, ασφάλειες και επισφάλειες, βιώσιμες ή μη συνθήκες, συμφωνίες, συμβάσεις κτλ. O καθένας από μας ακολουθεί, βουβός, την μοναχική πορεία του μπροστά στον δέκτη.  Κι όμως, κάθε μέρα, για μια στιγμή, έστω για μια στιγμή, κάτι διαπερνά τη σκληρή επιφάνεια της πτώσης και μπαίνει πιο μέσα, θερμαίνοντας για λίγο την ημέρα. Κάτι διαφορετικό για τον καθένα: η έγνοια του φίλου, ο καλός λόγος στη δουλειά, η συντροφικότητα κι η τρυφερότητα της επαφής. Οικειότητα από τον ιδιωτικό κόσμο, κουράγιο από τη συλλογικότητα. Πολύ πριν μάθουμε ότι Default σημαίνει χρεωκοπία, γνωρίζαμε τον όρο ως “επιστροφή στις αρχικές ρυθμίσεις” της συσκευής που είχαμε μπροστά μας. Όταν κάτι έπαυε να λειτουργεί, το μόνο που μπορούσες να κάνεις ήταν να επιστρέψεις στην αρχή. Στην ουσία. Τα τοπία αυτά είναι τοπία μιας χώρας υπό τη συνεχή αγωνία πτώχευσης, οικονομικής αλλά και ηθικής. Ταυτόχρονα, είναι τοπία επιστροφής στα ουσιώδη. Είναι η μέρα και η νύχτα μου, η πραγματικότητα που ζω και το όνειρο που ελπίζω.  Είναι ο τόπος που έφερα κι εγώ σ’ αυτή την κατάσταση και ο τόπος που πρέπει κι εγώ να ξαναφτιάξω.

Είναι ο τόπος μου. Θα μείνω.»

ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΕΡΟΛΥΜΠΟΣ

Αθήνα, 2012

Ο Γιώργης Γερόλυμπος γεννήθηκε στο Παρίσι το 1973. Σπούδασε Φωτογραφία στην Αθήνα και Αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Εικόνα και Eπικοινωνία στο Goldsmiths College, University of London (1998) και διδακτορικό στην Tέχνη και το Design στο University of Derby (2007). Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Φωτογραφίες του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά βιβλία Τέχνης και Αρχιτεκτονικής. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Δίδαξε Φωτογραφία στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο Βόλο από το 2008 έως το 2011. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Ο Γιώργης Γερόλυμπος συμμετέχει στην 4^η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, στην κεντρική έκθεση με τίτλο «Παντού αλλά τώρα», σε επιμέλεια της Adelina von Fürstenberg

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΤΟ PROJECTROOM:

It seems like a flower

ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΗ

Με την εγκατάσταση It seems like a flower, η Μαρία Τσάγκαρη δημιουργεί ένα έργο που φιλοξενείται προσωρινά στο χώρο της γκαλερί. Ένα κομμάτι φύσης μεταφέρεται στον εσωτερικό χώρο, και μέσα απ’ αυτό αποκαλύπτεται ένα ιδιαίτερο εύρημα. Δεν πρόκειται για μια εικόνα, είτε ψευδή είτε αληθή, αλλά για μια ποιητική μεταφορά νοημάτων που σχετίζεται με την αντιστροφή εικόνων και τη σχέση τους με την φθαρτότητα, την ελπίδα και τη ματαιότητα.

 Η Μαρία Τσάγκαρη γεννήθηκε στον Πειραιά το 1981. Σπούδασε Συντήρηση και Αποκατάσταση Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης στο ΤΕΙ Αθηνών (2000-2005) και στην συνέχεια φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2005-2010). Με υποτροφία του ιδρύματος ΙΚΥ φοίτησε στο Facultad de Βellas Αrtes στην Μαδρίτη (2007-2008). Το 2012 αποφοίτησε  από το Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (2010-2012). Ζει στην Αθήνα και από το 2012 εργάζεται ως συνεργάτης στο εργαστήριο του Νίκου Ναυρίδη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Η Μαρία Τσάγκαρη συμμετέχει επίσης στην 4^η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, στην κεντρική έκθεση με τίτλο «Παντού αλλά τώρα», σε επιμέλεια της Adelina von Fürstenberg.

Γκαλερί TinT   

Χρυσ. Σμύρνης 13, 546 22 Θεσσαλονίκη

τηλ. +30 2310 235689 - τηλ./fax +30 2310 220191 –

tint@otenet.gr

www.tintgallery.gr

Διαβάστε περισσότερα »

TINT GALLERY_VOLTA 9

Η Tint gallery έχει ήδη πάει στη Βασιλεία της Ελβετίας συμμετέχοντας για τρίτη φορά στη VOLTA 9 και παρουσιάζει τους Βαγγέλη Γκόκα , Βασιλεία Στυλιανίδου και Χρυσή Τσιώτα στο project “Srange days” που επιμελήθηκε  η εικαστικός-μουσειολόγος Ελήνη Ρήγα.

 Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 15 Ιουνίου. 

Διαβάστε περισσότερα »

OUT OF PAPER

Με αφορμή το χαρτί ως πρώτη ύλη, δομικό στοιχείο και λιγότερο ως επιφάνεια, η γκαλερί TinT παρουσιάζει έργα καλλιτεχνών που χρησιμοποιούν το χαρτί σαν κύριο εκφραστικό μέσο για διαφορετικές αναζητήσεις. Συμμετέχουν οι εικαστικοί Ελένη Αγγέλου, Νίκος Αλεξίου, Βάσω Γκαβαϊσέ, Ζωή Κεραμέα, Ιωάννα Ξημέρη, Βάσω Μανιδάκη, Ντόρα Οικονόμου, Άρτεμις Ποταμιάνου, Ελένη Ρήγα, Κώστας Χριστόπουλος, Στρατής Ταβλαρίδης και Ulrich Vogl.

Επίκεντρο της δουλειάς της ΕΛΕΝΗΣ ΑΓΓΕΛΟΥ είναι η σχέση της διαδικασίας της δημιουργίας με το τελικό αντικείμενο. Η δουλειά της αποτελεί μια ερευνητική δραστηριότητα, της οποίας ζητούμενο δεν είναι το αντικείμενο, αλλά η εφευρετικότητα και η δημιουργική ικανότητα. Στο έργο της το χαρτί

γίνεται το πεδίο όπου αποτυπώνει ακατάληπτα "μηνύματα" μίας μόνο επαναλαμβανόμενης φράσης και αποσπασματικών εικόνων.

Η μετατροπή διακοσμητικών στοιχείων σε εννοιολογικά οριζόμενες απεικονίσεις στις εύθραυστες κατασκευές του ΝΙΚΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ, έχει σαν αποτέλεσμα την ανάδειξη της χειρωνακτικής ενασχόλησης σε πράξη στοχασμού. Ομοίως και ο θεατής καθοδηγείται σε μια υποσυνείδητη έστω αναφορά και αναζήτηση σχετικά με την προέλευση των μοτίβων. Δομές, υπέρ-δομές και πλέγματα , που παράγονται και αναπαράγονται βασισμένες στην Ευκλείδεια γεωμετρία και στην Πλατωνική θεώρηση της υλικότητας, συνθέτουν τον βασικό ιστό του έργου της ΒΑΣΩΣ ΓΚΑΒΑΪΣΕ. Με αναφορές στην φύση (κρυσταλλικές δομές, fractals κ.α) αλλά και σε νοητικά συστήματα (αριθμοί, γλώσσα κ.α), υφαίνονται γεωμετρικά στοιχεία που δημιουργούν κόσμους. Το χαρτί σαν αναδιπλούμενη επιφάνεια είναι κυρίαρχο υλικό στη δουλειά της ΖΩΗΣ ΚΕΡΑΜΕΑ. Το χρησιμοποιεί για την εκτύπωση των χαρακτικών της, για να σχεδιάσει με γραφίτη ή σινική μελάνη,

το διπλώνει για να κατασκευάσει τρισδιάστατες δομικές μονάδες που τις ράβει μεταξύ τους για τη σύνθεση μεγάλων και μικρών γλυπτών, το κόβει με ψαλίδι και κοπίδι. Τα χαρτοκοπτικά της είναι η βασική αρχή για συλλεκτικά βιβλία της (artist’s books), για τα κεραμικά της καθώς και για τα παιχνίδια της, όπως η εφαρμογή για το iPhone και iPad, “Mandala Memory”, μέρος της οποίας είναι

και τα πέντε χαρτοκοπτικά έργα της που παρουσιάζονται στην παρούσα έκθεση.

Τα έργα της ΒΑΣΩΣ ΜΑΝΙΔΑΚΗ αναδεικνύονται ως αποσπάσματα μορφών παιδικών παιχνιδιών σε χαρτί, τοποθετημένα μέσα στο μικρο-χώρο μιας διάφανης βιτρίνας. Το χαρτί αποτυπώνει/αντιγράφει πλήρεις όγκους μικροσκοπικών παιχνιδιών. Τα έκτυπά τους αποσπασματικά ανασυντίθενται σε μια

νέα μορφή. Η απλή συνθήκη της αντιγραφής στο χαρτί, γίνεται ο ρυθμιστής της μετα-

μόρφωσης. Ένα πορσελάνινο μπιμπελό ή μια πλαστική κούκλα, μετατρέπονται σε επιφάνειες που περιγράφουν το κενό στο εσωτερικό τους.

H ΙΩΑΝΝΑ ΞΗΜΕΡΗ αντικαθιστά το σχέδιο με μια ιδιότυπη διαδικασία αφαίρεσης υλικού από το χαρτί της (cut-out). H καθολική χρήση του λευκού και οι απανωτές επιστρώσεις ημιδιαφανούς χαρτιού δημιουργούν στα έργα της την τελική εικόνα ενός άυλου τοπίου. Η λεπτότητα και ευθραυστότητα των έργων θυμίζουν γιαπωνέζικη χειροτεχνία ενώ τα ασαφή τοπία που απεικονίζονται αφήνουν την

αίσθηση της θέασης των ιμπρεσιονιστικών τοπίων. Στο έργο της ΝΤΟΡΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ευτελή συνήθως υλικά διαμορφώνονται με μια σχολαστική

διαδικασία σε αντικείμενα που ξετυλίγονται σαν μοτίβα που επαναλαμβάνονται, ενώ κάνουν αισθητή τόσο τη χειρωνακτική υφή της διεργασίας την οποία υφίστανται όσο και όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής τους. Το παράδοξο στο έργο της Οικονόμου είναι ότι ενώ τα αντικείμενα και οι επεμβάσεις της στο χώρο έχουν μια απόλυτη μορφοπλαστική αυτονομία, παραπέμπουν στην

εμπειρία της διαδικασίας και την αίσθηση του χρόνου ως καταστατικού παράγοντα του έργου. Την σειρά On the Origin of the species αποτελούν έργα-τρισδιάστατα μωσαϊκά. Η ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΥ τα δομεί χρησιμοποιώντας ψηφίδες-τετράγωνα από πολλαπλά στρώματα χαρτιού από σελίδες βιβλίων, που συνδέουν την σχέση της “Εξέλιξης των Ειδών” του Δαρβίνου με την εξέλιξη της Ιστορίας της Τέχνης. Τα έργα των καλλιτεχνών που χρησιμοποιούνται στη σειρά

αυτή, αποτέλεσαν έμπνευση για μετέπειτα έργα γνωστών καλλιτεχνών. Είναι αλλοιωμένα και μεταφερμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούν έργα-πάζλ όπου ο θεατής καλείται να ανακαλύψει τη σχέση του αναγραφόμενου κειμένου με την εικόνα. Ο χρόνος και ο τόπος, η πραγματική και η τεχνητή μνήμη, αποτελούν το κεντρικό θέμα της έρευνας της ΕΛΕΝΗΣ ΡΗΓΑ. Οι ψηφιακά επεξεργασμένες φωτογραφίες της, άλλοτε δικιές της και άλλοτε ευρήματα (found objects), παρότι τραβηγμένες σε παρόντα χρόνο, λειτουργούν ως αντικείμενα από

το παρελθόν. Μέσα από τη στατική αισθητική του στιγμιότυπου, επιδιώκουν να αποδώσουν τον χρόνο σε διάρκεια. Τα από-κομμένα (cut out) στο χαρτί σύμβολα play/backward/fast forward/stop/pause σηματοδοτούν τη διαχρονικότητα της εικόνας.

Κάθε ύλη υπόκειται στην αναπόφευκτη φθορά. Έτσι και τα εικαστικά έργα, αποτελούμενα από ύλες, φθείρονται και αυτά με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχει ένα σημείο στο χρόνο που η ίδια η φθορά γίνεται μέρος του περιεχομένου τους ή καθίσταται η ίδια το θέμα τους. Τούτα τα έργα του ΚΩΣΤΑ

ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ είναι φτιαγμένα από αποκόμματα εφημερίδων που συντίθενται με τέτοιο τρόπο ώστε άλλοτε να φανερώνουν και άλλοτε να αποκρύπτουν τις δύο όψεις τους, αλλά πάντοτε να αναδεικνύουν τα όρια της αντοχής του υλικού από το οποίο είναι φτιαγμένα. Το σχέδιο είναι το αντικείμενο της δουλειάς του ULRICH VOGL. Ωστόσο ο καλλιτέχνης αντιμετωπίζει το σχέδιο με μια διευρυμένη έννοια: σχέδια με την κλασσική έννοια του όρου είναι η εξαίρεση μέσα στο σώμα της δουλειάς του, καθώς τα έργα του στην ουσία είναι μια συστηματική μελέτη πάνω στην

"προέκταση του σχεδίου" μέσα στο χώρο ("extension of drawing"). O καλλιτέχνης συνθέτει χώρους σχεδιάζοντας με το φως. Σκιά, αντανάκλαση, κίνηση αντικειμένων και σχεδίων, δημιουργούν μαγικά-ψευδαισθησιακά μοντέλα/ περιβάλλοντα που ωστόσο δεν κρύβουν την απλότητά τους. Ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΤΑΒΛΑΡΙΔΗΣ επέλεξε την τεχνική του paper cut ώστε τα έργα του να θυμίζουν παραδοσιακά εργόχειρα και να υπονοούν βιωμένους χώρους, λειτουργώντας παράλληλα σαν

σύμβολα της προσπάθειας των ανθρώπων να υφάνουν τις ζωές τους.

Γκαλερί TinT

Χρυσ. Σμύρνης 13, 546 22 Θεσσαλονίκη

τηλ. + 30 2310 235689 – τηλ./fax + 30 2310 220191 - tint@otenet.gr   - www.tintgallery.gr

Διαβάστε περισσότερα »

(IM)POSSIBLE CONDITION@TinT

«Αδύνατη συνθήκη» τιτλοφορείται η έκθεση που θα εγκαινιαστεί αύριο Σάββατο 12 Ιανουαρίου στη γκαλερί TinT στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Τα έργα που εκτίθενται είναι των καλλιτεχνών Γκόκα και Βασιλακάκη.

Διαβάστε περισσότερα »

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΕΚΘΕΣΗ "FINE"

Μέχρι και τις 27 Οκτωβρίου 2012 συνεχίζεται στη γκαλερί TiNt στη Θεσσαλονίκη η έκθεση « Fine».  Συμμετέχουν οι: Λένα Αθανασόπουλου, Νίκος

Αλεξίου, Γρηγόρης Γκρόζος, Χρήστος Δεληδήμος, Μαρία Κριαρά, Εμμανουήλ Μπιτσάκης, Νίνα Παπακωνσταντίνου, Βασίλης Πασπάλης,

και Στρατής Ταυλαρίδης. Η έκθεση Fine αποδίδει την έννοια του φίνου/ραφινάτου σε έργα λεπτά, πυκνής σύνθεσης και κομψής μορφής. Η έκθεση επιχειρεί να προβληθούν η διαδικασία, τα υλικά, οι επιφάνειες ή ο χώρος των έργων ως μέσα για την κατασκευή υποκατάστατων της πραγματικότητας. Η ακρίβεια στον τρόπο εκτέλεσης, η ανάδειξη της λεπτομέρειας, η έμφαση στην οπτικότητα του αποτελέσματος, είναι μερικές από τις «εμμονές» των εικαστικών της έκθεσης. Το βίντεο της Λένας Αθανασοπούλου παρουσιάζει μια σειρά από video stills επεξεργασμένα τονικά, η διαδοχή των οποίων, ακολουθείται από τον ήχο ποδοβολητού. Ο ήχος σε συνδυασμό και συγχρονισμό με την εικόνα κάνει άμεση αναφορά στο γεγονός της φωτογραφικής αναπαράστασης του πραγματικού, την αποτύπωση ενός γεγονότος στη ροή του χρόνου. Η επιλογή του κάδρου είναι τέτοια ώστε να δημιουργήσει προβληματισμό σχετικά με το τι επιλέγεται κάθε φορά εντός κάδρου και τι μπορεί να διαδραματίζεται εκτός του.Η μετατροπή διακοσμητικών στοιχείων σε εννοιολογικά οριζόμενες απεικονίσεις στις

εύθραυστες κατασκευές του Νίκου Αλεξίου, έχει σαν αποτέλεσμα την ανάδειξη της

χειρωνακτικής ενασχόλησης σε πράξη στοχασμού. Ομοίως και ο θεατής καθοδηγείται σε μια υποσυνείδητη έστω αναφορά και αναζήτηση σχετικά με τον τόπο προέλευσης των μοτίβων. Χαρακτηριστικά στοιχεία του έργου του Γρηγόρη Γκρόζου είναι οι σύνθετοι μικρόκοσμοι γεμάτοι από μικροσκοπικές φιγούρες που κινούνται μέσα σε πολύπλοκα δομημένους χώρους. Μέσα από τη ζωγραφική του ο Χρήστος Δεληδήμος δημιουργεί ένα κόσμο υπερβατικό και μεταφυσικό. Στοιχεία παρμένα από τη φύση αλλά και τη φαντασία μπλέκονται σε μια ενιαία σύνθεση, συνθέτουν ένα καθαρά ψυχολογικό τοπίο. Ό,τι ζωγραφίζει αποκτά μια συμβολική διάσταση. Αρχέγονα ένστικτα, σκοτεινές και ασυνείδητες πλευρές της ανθρώπινης φύσης είναι το πεδίο έρευνάς του. Ο Εμμανουήλ Μπιτσάκης συνθέτει αιχμηρές εικόνες παράνοιας, που αντιπαραθέτουν το αλλοτινό, το αλλόκοτο και το επίκαιρο.

Τα έργα του Βασίλη Πασπάλη αντιστέκονται στην συμβατική αφήγηση. Σε ένα

περιβάλλον που μοιάζει επιτηδευμένα σκηνοθετημένο, προσφέρονται παράλληλες και ταυτόχρονες αφηγήσεις, θραύσματα ιστοριών που όταν συνδυάζονται μεταξύ τους  μοιάζουν παράδοξα. Αυτό που έχει σημασία είναι το εύθραυστο προϊόν της αντιπαράθεσης των χαρακτήρων που απεικονίζονται, παρά οι χαρακτήρες αυτοί καθαυτοί και ό,τι αυτοί εκπροσωπούν. Η εικόνα αποτυπώνει μία στιγμή πριν ή μετά από ένα γεγονός που επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες. Οι φιγούρες των ερωτικών συμπλεγμάτων στα σχέδια της σειράς Seven Bed-time Stories

(Justine) της Νίνας Παπακωνσταντίνου εμφανίζονται ανάγλυφες στην επιφάνεια του χαρτιού, διάτρητες, ενώ το φόντο του σχεδίου είναι σχεδιασμένο με πολύ μικρές γραμμές, ώστε να δημιουργεί μια νέα υφή που να θυμίζει ύφασμα, και να μπλέκεται με τις φιγούρες. Οι διαφορετικές υφές καθιστούν λιγότερο παρά περισσότερο εμφανή και αναγνωρίσιμη την αναπαράσταση, ώστε να δίνεται έμφαση στο παιχνίδι της όρασης. Ο Στρατής Ταβλαρίδης επέλεξε την τεχνική του paper cut ώστε τα έργα του να θυμίζουν παραδοσιακά εργόχειρα και να υπονοούν βιωμένους χώρους, λειτουργώντας παράλληλα σαν σύμβολα της προσπάθειας των ανθρώπων να υφάνουν τις ζωές τους.

Διαβάστε περισσότερα »

"FINE" ΣΤΗΝ TinT

Η  νέα σεζόν στη γκαλερί TinT ανοίγει με την έκθεση Fine, που αποδίδει την έννοια του φίνου/ραφινάτου σε έργα λεπτά, πυκνής σύνθεσης και κομψής μορφής. Η έκθεση  επιχειρεί να προβληθούν η διαδικασία, τα υλικά, οι επιφάνειες ή ο χώρος των έργων ως μέσα για την κατασκευή υποκατάστατων της  πραγματικότητας.

Η ακρίβεια στον τρόπο εκτέλεσης, η ανάδειξη της λεπτομέρειας, η έμφαση στην οπτικότητα του αποτελέσματος, είναι μερικές από τις «εμμονές» των εικαστικών της έκθεσης, όπου συμμετέχουν η Λένα Αθανασόπουλου, ο Νίκος Αλεξίου, o Γρηγόρης Γκρόζος, ο Χρήστος Δεληδήμος, η Μαρία Κριαρά, ο Εμμανουήλ Μπιτσάκης, η Νίνα Παπακωνσταντίνου, o Βασίλης Πασπάλης και  ο Στρατής Ταυλαρίδης.

Το βίντεο  της Λένας Αθανασοπούλου   παρουσιάζει μια σειρά από video stills επεξεργασμένα τονικά, η διαδοχή των οποίων, ακολουθείται από τον ήχο ποδοβολητού. Ο ήχος σε συνδυασμό και συγχρονισμό με την εικόνα κάνει άμεση  αναφορά  στο γεγονός της φωτογραφικής αναπαράστασης του πραγματικού, την αποτύπωση ενός γεγονότος  στη ροή του χρόνου . Η επιλογή του κάδρου είναι τέτοια ώστε να δημιουργήσει προβληματισμό σχετικά με το τι επιλέγεται κάθε φορά εντός κάδρου και τι μπορεί να διαδραματίζεται εκτός του.

Η μετατροπή διακοσμητικών στοιχείων σε εννοιολογικά οριζόμενες απεικονίσεις στις εύθραυστες κατασκευές του Νίκου Αλεξίου, έχει σαν αποτέλεσμα την ανάδειξη  της χειρωνακτικής ενασχόλησης σε πράξη στοχασμού. Ομοίως και ο θεατής καθοδηγείται σε μια υποσυνείδητη έστω αναφορά και αναζήτηση σχετικά με την προέλευση των μοτίβων.

Χαρακτηριστικά στοιχεία του έργου του Γρηγόρη Γκρόζου είναι οι σύνθετοι μικρόκοσμοι γεμάτοι από μικροσκοπικές φιγούρες που κινούνται μέσα σε πολύπλοκα δομημένους χώρους.

Μέσα από τη ζωγραφική του ο Χρήστος Δεληδήμος δημιουργεί  ένα κόσμο υπερβατικό  και μεταφυσικό. Στοιχεία παρμένα από τη φύση αλλά και τη φαντασία μπλέκονται σε μια ενιαία σύνθεση, συνθέτουν ένα καθαρά ψυχολογικό τοπίο. Ό,τι ζωγραφίζει αποκτά μια συμβολική διάσταση. Αρχέγονα ένστικτα, σκοτεινές και ασυνείδητες πλευρές της ανθρώπινης φύσης είναι το πεδίο έρευνάς του.

Αυτοπεριοριζόμενη στη συγκρότηση ενός αυστηρού σχεδιαστικού πρωτοκόλλου -κάπου μεταξύ μανίας, παραμιλητού και άσκησης ζεν- και έχοντας ως αφετηρία τις εικόνες της Εγκυκλοπαιδείας ή τις εικονογραφήσεις επιστημονικών εγχειριδίων, η Μαρία Κριαρά διερευνά τα ακραία εκείνα όρια της προσωπικής ερμηνείας του πραγματικού που είναι σε θέση να γονιμοποιήσουν υποθέσεις γύρω από τη συνοχή του θραυσματικού και το αφηγηματικό φορτίο των αναπαραστάσεων.

Ο Εμμανουήλ Μπιτσάκης συνθέτει αιχμηρές εικόνες παράνοιας, που αντιπαραθέτουν το αλλοτινό,  το αλλόκοτο και το επίκαιρο.

Τα έργα του Βασίλη Πασπάλη αντιστέκονται στην συμβατική αφήγηση. Σε ένα περιβάλλον που μοιάζει επιτηδευμένα σκηνοθετημένο, προσφέρονται παράλληλες και ταυτόχρονες αφηγήσεις, θραύσματα ιστοριών που όταν συνδυάζονται μεταξύ τους μοιάζουν παράδοξα. Η εικόνα αποτυπώνει μία στιγμή πριν ή μετά από ένα γεγονός που επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες.

Οι φιγούρες των ερωτικών συμπλεγμάτων στα σχέδια της σειράς Seven Bed-time Stories (Justine) της Νίνας Παπακωνσταντίνου εμφανίζονται ανάγλυφες στην επιφάνεια του χαρτιού, διάτρητες, ενώ το φόντο του σχεδίου είναι σχεδιασμένο με πολύ μικρές γραμμές, ώστε να δημιουργεί μια νέα υφή που να θυμίζει ύφασμα, και να μπλέκεται με τις φιγούρες. Οι διαφορετικές υφές καθιστούν λιγότερο παρά περισσότερο εμφανή και αναγνωρίσιμη την αναπαράσταση, ώστε να δίνεται έμφαση στο παιχνίδι της όρασης.

Ο Στρατής Ταβλαρίδης επέλεξε την τεχνική του paper cut ώστε τα έργα του να θυμίζουν παραδοσιακά εργόχειρα και να υπονοούν βιωμένους χώρους, λειτουργώντας  παράλληλα σαν σύμβολα της προσπάθειας των ανθρώπων να υφάνουν τις ζωές τους.

Γκαλερί TinT  

Χρυσ. Σμύρνης 13, 546 22 Θεσσαλονίκη

tel. + 30 2310 235 689 - tel./fax + 30 2310 220 191 - tint@otenet.gr - www.tintgallery.gr

Διαβάστε περισσότερα »

"FINE" ΣΤΗ ΓΚΑΛΕΡΙ TINT

Η  νέα σεζόν στη γκαλερί TinT ανοίγει με την έκθεση Fine, που αποδίδει την έννοια του φίνου - ραφινάτου σε έργα δουλεμένα με λεπτότητα, έργα πυκνής σύνθεσης και κομψής μορφής.

Η έκθεση επιχειρεί να προβληθούν η διαδικασία, τα υλικά, οι επιφάνειες ή ο χώρος των έργων ως μέσα για την κατασκευή υποκατάστατων της  πραγματικότητας.

Η ακρίβεια στον τρόπο εκτέλεσης, η ανάδειξη της λεπτομέρειας, η έμφαση στην οπτικότητα του αποτελέσματος, είναι μερικές από τις «εμμονές» των εικαστικών της έκθεσης.

Συμμετέχουν η Λένα Αθανασοπούλου, ο Νίκος Αλεξίου, o Γρηγόρης Γκρόζος, ο Χρήστος Δεληδήμος, η Μαρία Κριαρά, ο Εμμανουήλ Μπιτσάκης, η Νίνα Παπακωνσταντίνου, o Βασίλης Πασπάλης και ο Στρατής Ταυλαρίδης.

Fine

20 Σεπτεμβρίου – 27 Οκτωβρίου 2012

Διαβάστε περισσότερα »